Magnez jest jednym z pierwiastków, które obecne są w każdej tkance i płynie ustrojowym. Ze względu na ilość jest na czwartym miejscu wśród mineralnych składników ustroju. Z 20 - 30 g magnezu obecnego w organizmie człowieka dorosłego więcej niż połowa występuje w kościach.

Magnez niezbędny jest w ciele człowieka do działania w przybliżeniu 80 enzymów oraz aktywacji jednej z witamin - witaminy B1. Ma swój udział w odbudowie energetycznych fosforanowych źródeł mięśniowego skurczu, fosforanu kreatyny i kwasu ATP. Magnez bierze udział w syntezie oraz stabilizacji nukleinowych kwasów (DNA, RNA), zapewnia funkcjonowanie komórkowych mitochondriów, wraz z wapniem uczestniczy w funkcjonowaniu mięśniowej i nerwowej tkanki. Magnez przyczynia się do poprawy wchłaniania potasu, chroni także komórki sercowego mięśnia oraz nerwowe komórki przed działaniem niszczącym wolnych rodników, toksycznych substancji a w efekcie przed miażdżycowymi zmianami w krwionośnym układzie. Na obszarach gdzie twardą wodę pije się zawierającą wapń, magnez, lit, cynk i pozostałe minerały, liczba zgonów w wyniku zawału serca jest mniejsza znacznie w porównaniu z terenami spożycia miękkiej wody.

Wapń i magnez wywierają wpływ na rozkurcze i skurcze krwionośnych naczyń. Nadmiar ilości wapnia przy małej zawartości magnezu wywołuje skurcz wieńcowych naczyń co powodować może niedotlenienie sercowego mięśnia.

Podwyższone wydalanie magnezu wraz z moczem ma miejsce przy dużym spożyciu cukrów i kawy, która wywołuję ucieczkę z organizmu wapnia i magnezu. W pokarmowym przewodzie magnez ulega wchłonięciu głównie w cienkim jelicie. Wchłanianie tego pierwiastka zwiększa się przy obecności białek oraz mlecznego cukru laktozy. Zbyt mała ilość magnezu w organizmie człowieka jest spowodowany również nieodpowiednim odżywianiem (spożycie produktów o niewielkiej zawartości magnezu).

Objawami niedoboru magnezu są: arytmia, niewydolność funkcjonowania serca, nadciśnienie tętnicze, depresja, zahamowanie wzrostu, pogorszenie koncentracji, skłonność do płaczu, zmęczenie poranne, nawet po wielo godzinnym śnie, bóle głowy, wrażenie ociężałości, utrata równowagi, zawroty głowy, drgania powiek, skurcze mięśni, wrażliwość na pogodowe zmiany, drgawki, drętwienie kończyn, bezsenność, nocne pocenie się, osłabienie, koszmarne sny, próchnica zębów, puchnięcie dziąseł, wypadanie włosów, astma, łamliwe paznokcie, przerwy w oddychaniu.

Przyswajalność z pokarmów magnezu jest najwyższa kiedy jest on dostarczany pod postacią niewielkich dawek, w paru posiłkach. Jest on przyswajany dobrze jeśli zawartość wapnia w pożywieniu jest dwukrotnie większa od zawartości magnezu. Żywność, która pochodzi z upraw intensywnych nawożonych ogromną ilością potasowych soli i oczyszczona oraz wysokoprzetworzona posiada nieznaczne ilości magnezu. Stosowanie dopiero w nawożeniu magnezowego wapna jak i dodawanie tego pierwiastka do części spożywczych produktów, pomniejszyły w żywności jego niedobory. Zastosowanie nawożenia wapnem magnezowym gleby redukuje pobór przez rośliny kadmu, ołowiu oraz innych ciężkich metali szkodliwych, które pochodzą z motoryzacyjnych i przemysłowych toksyn.