0

Dodaj do listy

P. Calderon Życie snem, bohater główny; syn Bazylego, króla Polski. Przed narodzinami Zygmunta Bazyli dowiaduje się z przepowiedni, że jego potomek będzie okrutnym tyranem. Wpada na pomysł uwięzienia dziecka. Zygmunt siedzi skuty kajdanami w wieży, w towarzystwie starego sługi, Klotalda

Bazylim miotają wyrzuty sumienia - jego syn pędzi życie więźnia. Król postanawia spróbować zwrócić synowi wolność i zobaczyć, jak będzie się zachowywał. Zygmunt w czasie snu zostaje przeniesiony do pałacu. Tam w porywie gniewu zabija służącego i znowu powraca do wieży. Jego historia kończy się szczęśliwie: udaje mu się zapanować nad sobą i zasiada na tronie jako sprawiedliwy władca

Zygmunt jest człowiekiem wychowanym z dala od innych - jest samotny, zdezorientowany, dorasta w przeświadczeniu, że świat to pustka, więzienie, samotność. Nagle, niemal w jednej chwili, całe jego życie ulega przemianie - staje się mieszkańcem królewskiego dworu. Dowiaduje się, że istnieją władza, zbytek, luksus, że istnieje świat, w którym żyją ludzie wydający rozkazy i ci, którzy je spełniają. Zygmunt nie wie, który z tych światów jest prawdziwy

Trudno jest ocenić bohatera - czy zmieniał się, ponieważ przezwyciężył złe skłonności, czy też ujarzmił swoją naturę, żeby objąć władzę. Zważywszy jego postępowanie jako króla można pokusić się o stwierdzenie, że jednak udało mu się zwyciężyć w sobie tyrana. Wydaje się, że stał się wolnym człowiekiem, bo zwyciężył własne słabości, wyzwolił się z okowów swojej pierwotnej, dzikiej natury

Korzystanie z portalu oznacza akceptację Regulaminu.

Polityka Cookies. Copyright: INTERIA.PL 1999-2017 Wszystkie prawa zastrzeżone.