Sny o potędze - analiza i interpretacja
Wiersz „Sny o potędze” Leopolda Staffa ukazuje wewnętrzne doświadczenie mocy, które rodzi się w człowieku jako przeżycie intensywne, niemal mistyczne, ale zarazem ambiwalentne. Utwór nie jest pochwałą potęgi rozumianej wyłącznie jako siła fizyczna czy dominacja nad innymi. To raczej zapis stanów duchowych, w których podmiot liryczny doświadcza nagłego przypływu energii, dumy i poczucia nieskończoności, a jednocześnie uświadamia sobie zagrożenia płynące z nieopanowanej mocy.
Potęga w wierszu ma charakter wewnętrzny i psychiczny. Objawia się jako wyolbrzymienie „ja”, przenikanie piersi przez moc, poczucie bezmiaru i przekroczenia granic zwykłego istnienia. Jednocześnie Staff pokazuje, że siła ta może budzić „butę” i „gniew wraży”, prowadząc do zaniku pokory, łagodności i równowagi. „Sny o potędze” nie są więc prostą afirmacją mocy, lecz refleksją nad jej ceną i niebezpieczeństwami.
