Wyspa mojej siostry - streszczenie krótkie
Książka Katarzyny Ryrych pt. „Wyspa mojej siostry” opowiada o dwóch siostrach – Marysi, nazywanej także Mysią, oraz jej starszej siostrze Pippi, która urodziła się z zespołem Downa. Dziewczynki samotnie wychowuje ojciec, ponieważ ich mama zmarła. W dzieciństwie Marysia jest bardzo związana z siostrą, która otacza ją opieką, uczy codziennych czynności i daje jej poczucie bezpieczeństwa.
Z czasem Marysia dorasta i zaczyna dostrzegać, że świat jej siostry różni się od świata innych ludzi. Pippi ma swoje przyzwyczajenia, nie lubi zmian i nie zawsze rozumie zachowanie otoczenia. Dziewczynki spotykają się z niezrozumieniem i nietolerancją ze strony innych osób. Marysia coraz bardziej uświadamia sobie, że jej siostra potrzebuje nie tylko miłości, ale również wsparcia i ochrony. Dziewczynka próbuje zrozumieć odmienność Pippi, jej potrzeby i sposób postrzegania świata, a jednocześnie walczy o własne potrzeby.
Wiele w spojrzeniu na świat zmienia przyjaźń Myśki ze zbuntowaną Anią, która jako pierwsza nie boi się nawiązywać relacji także z Pippi i zyskuje jej sympatię. Przyjaciółka otwiera Marysię na świat i innych ludzi. Wtedy też Myśka zwraca większą uwagę na Karola, który z czasem zostaje jej chłopakiem. Nie podoba się to Pippi, która w nerwach rzuca ciężkim przedmiotem, przez co rani siostrę.
Po tym zdarzeniu i po wizycie u psychiatry Pippi wyjeżdża do sanatorium, w którym ma się nauczyć różnych rzeczy, gdyby zabrakło taty. Znajduje tam osoby podobne do siebie i jest szczęśliwa. Siostra i tata odwiedzają ją regularnie. Na nieszczęście umiera ukochany pies rodziny. Tata zaczyna spotykać się z mamą Karola, która niegdyś nie chciała się z nim wiązać ze względu na Pippi. Kiedy Myśka ma zacząć studia, Pippi zapada w śpiączkę.
Książka Katarzyny Ryrych zaczyna się listem od Myśki do Pippi, w którym autorka tęskni za siostrą, a kończy listem Myśki do Anki, w którym opowiada, jak nie miała odwagi do niej podejść, kiedy zobaczyła ją z córeczką z zespołem Downa.
