Wilk stepowy - charakterystyka bohaterów
Harry Haller – główny bohater książki Wilk stepowy, prawie pięćdziesięcioletni intelektualista, miłośnik literatury i muzyki klasycznej. Jest samotny, nadwrażliwy i niezdolny do odnalezienia się w mieszczańskim społeczeństwie. Własną osobowość postrzega jako połączenie dwóch przeciwstawnych natur: człowieka poszukującego duchowości oraz alias wilka stepowego. Przeżywa silny kryzys psychiczny i rozważa samobójstwo. Wyróżnia go silna mizantropia. Pod wpływem Herminy poznaje jednak taniec, cielesność i codzienne przyjemności. W teatrze magicznym odkrywa, że nie składa się z dwóch części, lecz z wielu różnych jaźni. Jego najważniejszym zadaniem staje się nauczenie humoru, dystansu do siebie i traktowania życia jak gry.
Hermina – młoda kobieta poznana przez Harry’ego w gospodzie „Pod Czarnym Orłem”. Jest inteligentna, uważna i pewna siebie. Szybko rozpoznaje rozpacz bohatera i staje się jego przewodniczką po świecie tańca, zabawy oraz zmysłowości. Łączy ich silne duchowe podobieństwo. Hermina zapowiada, że Harry ją pokocha, a następnie zabije. Podczas balu występuje również w męskim przebraniu, przypominając bohaterowi jego dawnego przyjaciela Hermana.
Pablo – młody saksofonista, przyjaciel Herminy i Marii. Harry początkowo uważa go za człowieka powierzchownego, zainteresowanego wyłącznie przyjemnościami. Pablo nie wdaje się w intelektualne dyskusje, ale dobrze rozumie muzykę, zmysłowość i ludzką psychikę. To on prowadzi Harry’ego do teatru magicznego, gdzie staje się przewodnikiem po różnych możliwościach jego osobowości.
Maria – piękna, zmysłowa przyjaciółka Herminy i Pabla. Zostaje kochanką Harry’ego i uczy go czerpania radości z cielesnej bliskości. Jej obecność pozwala bohaterowi doświadczyć miłości pozbawionej dawnych lęków i zahamowań. Przed wejściem Harry’ego do teatru magicznego Maria żegna się z nim.
Narrator przedmowy – siostrzeniec właścicielki domu, w którym mieszka Harry. Początkowo obserwuje go z nieufnością, lecz stopniowo dostrzega jego cierpienie, duchową głębię i wewnętrzne rozdarcie. Po zniknięciu Hallera otrzymuje pozostawione przez niego zapiski i przedstawia je czytelnikowi.
Ciotka narratora – właścicielka domu i gospodyni Harry’ego. Jest osobą życzliwą, spokojną i tolerancyjną. Traktuje nietypowego lokatora z wyrozumiałością, mimo jego samotniczego trybu życia.
Profesor – dawny znajomy Harry’ego. Zaprasza go do domu, lecz spotkanie kończy się gwałtownym konfliktem. Harry obraża znajdujący się tam portret Goethego, a następnie opuszcza mieszkanie. Wizyta pogłębia jego kryzys i poczucie niedopasowania do mieszczańskiego świata.
Mozart – pojawia się w teatrze magicznym jako jeden z nieśmiertelnych. Rozmawia z Harrym o muzyce, odpowiedzialności i niedoskonałości życia. Wyśmiewa jego patos i uczy go, że powinien odróżniać to, co naprawdę wartościowe, od życiowej wrzawy oraz nauczyć się śmiać.
