Ascaris lumbricoides (łac.), to robak obły (obleniec) pasożytujący w jelicie cienkim człowieka. Glista jest podłużnym organizmem białawej barwy (wpadającej w różową). Otwór gębowy opatrzony jest trzema wargami (dwiema brzusznymi i jedną grzbietową). Są to organizmy rozdzielnopłciowe o długości ciała ok. 20-40 cm (samice o wiele większe od samic). Samica składa w jelicie ok. dwustu tysięcy jaj w ciągu doby. Jaja posiadają otoczkę białkową. Z ciała człowieka wydostają się na zewnątrz wraz z kałem. Wewnątrz jaj znajdują się larwy, które w odpowiednich warunkach (temperatura, wilgotność) rozwijają się w ciągu kilku tygodni i dopiero wtedy stają się zdolne do inwazji, pod warunkiem, że zostaną połknięte. Po połknięciu przez człowieka jaja trafiają do jelita, a tutaj larwy wydostają się z jaj, przebijają ścianę jelita i wnikają do naczyń krwionośnych, w których wędrują z krwią i docierają do płuc (tutaj warunki do dalszego rozwoju larw są najlepsze). W czasie kaszlu trafiają do gardła, gdzie są połykane i znów trafiają do żołądka i jelit, w których następuje osiągnięcie dojrzałości płciowej (w ciągu ok. trzech miesięcy). Dojrzałe glisty ludzkie w jelicie kopulują, a samice znoszą jaja i cykl życiowy pasożyta zamyka się. Glista ludzka żyje ok. piętnastu miesięcy w organizmie człowieka. Po tym czasie ginie i jeśli nie dojdzie do wtórnego zakażenia, to żywiciel zostaje uwolniony od pasożyta. Stosowanie leków jest skuteczne w walce z glistnicą (glistnica, inaczej askarioza, to choroba wywoływana przez glistę ludzką).