Maria Ledóchowska przyszła na świat 29 IV 1863 roku w miejscowości Loosdorf. Jej rodzina odznaczała się głęboką religijnością. Jej ojciec Antoni oraz matka Józefina zatroszczyli się o jej dobre wychowanie. Rozwinęli w niej bogatość serca oraz umysłu. Będąc małym dzieckiem wykazywała się wspaniałą pamięcią oraz zdolnościami z dziedziny literatury muzyki oraz malarstwa. W dzieciństwie była dzieckiem trudnym i zamkniętym w sobie. Posiadała również wysoka ambicję. Swoja edukację Maria zdobyła w szkole Pań Angielskich odznaczała się szczególną inteligencją, a także zdolnościami. W 1877 roku uzyskała świadectwo ukończenia z wyróżnieniem. W 16 roku swojego życia zaczęła redagować oraz wydawać pismo. Jest autorką książki pod tytułem Moja Polska. Regularnie pogłębiała własna kulturę i była niezmiernie oddana Bogu. W sercu jej zrodziło się pragnienie uczynienia dla Boga czegoś wielkiego. W 1831 roku przeprowadziła się do Lipnicy, gdzie wraz z ojcem zajmowała się prowadzeniem gospodarstwa. W 1885 Maria zaraziła się ospą. Ospa zniszczyła jej ciało, młoda Maria bardzo boleśnie to przeżyła. Cios ten został dopuszczony prze Boga, ponieważ miał przeorać jej duszę przeznaczoną do dużych rzeczy. To stało się podstawą dl Marii zrozumienia marności tego świata oraz zapłonęła wielkim pragnieniem pracy względem Boga. W Lipnicy powiedziała, że ma pragnienie w sercu czynienia wielkich rzeczy dla Boga. Następnie objęła urząd damy dworu, czas spędzała z księżną Alicją mieszkająca w Salzburgu. Jednak takie, życie nie wystarczało jej. Jej uwagę przykuł problem niewolnictwa afrykańskiego. Od tej chwili zrodziło w niej się pragnienie pojechania na misję, po to, aby ratować opuszczonych braci. Do misji zachęcał ja również jej stryj kardynał Ledóchowski. Najpierw angażuje się w rozszerzanie świadomości pośród ludności polskie oraz europejskiej pisząc o problemach czarnych braci dużo artykułów. W 1891 r. opuściła życie dworskie, po to by pracować w ciężkich warunkach razem z Siostrami Szarytkami. Tam wszystkie cierpienia znosiła pogodnie. Pracy przybywało coraz więcej, a siły jednej Marii nie były wystarczające, dlatego postanowiła wypracować Statut Stowarzyszenia Misyjnego Sodalicji św. Piotra Klasera, który przedstawiła papieżowi Leonowi XIII. Otrzymała zgodę oraz błogosławieństwo na swoją działalność. Z powrotem powróciła do swojego miasta Salzburga, gdzie rozpoczęła wraz z s. Melanią Ernest ofiarną służbę misjom. Pisała artykuły oraz opowiadania. Prowadziła również dużo korespondencji z misjonarzami. Wokół siebie jednoczy inne kobiety pragnące z nią współpracować, a jej zasadniczą regułą życiową staje się prowadzenie dusz do zbawienia, a odpoczywać będzie w wieczności. Założyła swoją drukarnię, w ten sposób doszło do realizacji jednego z jej większych marzeń. Wydawała w niej bezpłatne broszury, książki także katechizmy oraz biblie. Książki te miały tłumaczenie na język afrykański. Finanse na prowadzenie swojej działalności misyjnej uzyskiwała z ofiar różnych towarzystw oraz indywidualnych dawców. Jej dzieło wspierał również pod względem finansowym Benedykt XV. Jej zaangażowanie w pracę na rzecz misji wzbudziło wśród ludzi zainteresowanie się Afryką. Wierni zaczęli modlić się za misje oraz coraz bardziej wspierać je finansowo. Maria Ledóchwoska swoją pomoc niosła wszystkim pracującym na misjach. Nie była dla niej przeszkodą rasa, narodowość, a także zgromadzenie.

O beatyfikację Marii Ledóchowskiej starano się niewiele lat po śmierci. Afryka oraz niemalże wszystkie kraje kontynentu europejskiego słały prośbę o wyniesienie Marii na ołtarze. W 1929 roku Jezuici dokładnie spisali życie oraz działalność, a także i sławę świętości Marii Ledóchowskiej. Szesnastego marca w 1970 r. papież Paweł VI wygłosił dekret, który ostatecznie potwierdzał heroiczność oraz wielkość cnót Marii Ledóchowskiej. Msza Święta związana z beatyfikacją Marii Ledóchowskiej i uczynienie ją błogosławioną odbyła się w Rzymie dziewiętnastego października 1975 roku. Kult błogosławionej Marii Ledóchowskiej jest obecny na każdym krańcu świata. Jej dzieło misyjne jest nadal kontynuowane . Przez błogosławioną Marię Ledóchowską dużo osób wyprasza dla siebie łaski. Maria Ledóchowska już od czasów swojej miłości zapłonęła chęcią oraz pragnieniem służby swoim bliźnim. Powołanie swoje realizowała przez wierne oddanie się swojemu powołani i miłości wobec tego najmniejszego. Jej wrażliwość na potrzebę drugiego człowieka była ogromna. Poprzez swoje zaangażowanie względem misji i całkowite poświęcenie się im dowiodła, że swoim życiu można naprawdę dużo dokonać. Rezygnacja z wygód prowadzonego dworskiego życia musiała być tym dla niej ciężka, aby oddać się pokornej służbie innym. Obecnie dzieło jej prowadzone jest i kontynuowane na całym świecie. Jest również patronką misji.