Komputer jest całkiem nowym wynalazkiem ludzkości. Jest to maszyna cyfrowa, służąca do wykonywania skomplikowanych obliczeń, wyświetlania i drukowania grafiki, pracy biurowej, jako narzędzie zabawy, a także jako mediator pomiędzy użytkownikami dzięki Internetowi. Obecnie do obsługi komputera nie są potrzebne jakieś strasznie szczegółowe informacje o jego budowie wewnętrznej. Wystarcza podstawowa wiedza na temat urządzeń peryferyjnych. Całe szczęście większość pracy konfiguracyjnej jest we współczesnych systemach wykonywana automatycznie, co jeszcze bardziej odciąża użytkowników i sprawia, że obsługa komputera nie nastręcza już takich trudności jak jeszcze kilka lat temu. Nazwa komputera wzięła się od angielskiego słowa "compute", co znaczy obliczać lub wyliczać.

Pierwsze komputery zajmowały przestrzeń kilku pomieszczeń i służyły niemal wyłącznie do liczenia. Ciężko sobie wyobrazić, że to, co teraz mieści się w kieszonkowym kalkulatorze kiedyś było tak wielkie i skomplikowane. W dzisiejszej dobie miniaturyzacji komplikacja układów nie uległa zmianie, jednak dzisiejsze komputery osobiste mieszczą się na biurku bez żadnych problemów. Istnieją oczywiście większe maszyny, tak zwane superkomputery, służące do skomplikowanych symulacji, na przykład pogody lub problemów przy lotach kosmicznych.

Komputery osobiste służą dziś głównie jako urządzenia biurowe, a także umożliwiają połączenia z siecią komputerową, taką jak na przykład Internet.

Nauka najbliżej spokrewniona z komputerami zajmuje się przetwarzaniem informacji i nazywamy ją informatyką.

Obecne komputery składają się z jednostki centralnej oraz urządzeń wejścia-wyjścia, których różnorodność jest porażająca. Urządzenia te są zdolne do przyjmowania informacji, które mają być przetworzone (takimi urządzeniami są na przykład klawiatura, mysz, skaner), oraz urządzeniami, które pokazują efekty pracy komputera (monitor, drukarka, ploter). Innymi urządzeniami wejścia-wyjścia może być na przykład port podczerwieni (IrDA) czy też świętujący swe triumfy Bluetooth.

Urządzenia wejścia

Jednym z najważniejszych urządzeń wejściowych w komputerze jest klawiatura. Dzięki niej można przekazywać komputerowi nie tylko tekst, który ma być wyświetlony w edytorze tekstu. Większość rozkazów, jakie rozumie komputer, może być przekazywana właśnie w postaci tekstowej. Klawiatury współczesne mają układ liter QWERTY, co oznacza, że pierwsze od lewej litery to właśnie Q, W, E, R, T, Y.

Klawisze klawiatury można podzielić na następujące grupy:

  • Klawisze alfanumeryczne, czyli litery od A do Z ułożone według schematu klawiatury maszyny do pisania, cyfry, znaki specjalne takie jak spacja, a także takie znaki jak przecinki, nawiasy czy ukośniki.
  • Klawisze funkcyjne - opisane przez symbole od F1 do F12, które mogą w różnych zastosowaniach posiadać różne funkcje. W edytorach tekstu często służą jako skróty klawiszowe, wykorzystują je też programiści gier komputerowych.
  • Klawisze sterujące kursorem. Do tej kategorii zalicza się strzałki, które przesuwają kursor o jedną pozycję, a także takie klawisze jak PageDown czy Home.
  • Klawisze służące do wprowadzania korekty w tekście, czyli Delete, Backspace, Insert. Pierwszy z nich usuwa znak, który znajduje się za kursorem, drugi usuwa znak sprzed kursora. Trzeci służy do wprowadzania nowych znaków do tekstu.
  • Klawisze, które wciśnięte wraz z innymi klawiszami zmieniają ich znaczenie - jak na przykład Shift i Alt, ale także Caps Lock.
  • Klawisze pomocnicze, do których zalicza się klawisz ucieczki Escape, a także na przykład Pause i klawisz służący do przechwytywania obrazu - Print Screen.
  • Klawiatura numeryczna, czasem pomijana w małych klawiaturach posiada dodatkowy zestaw liczb i symboli operacji matematycznych. Jest bardzo przydatna przy korzystaniu z takich aplikacji jak Kalkulator.
  • Najważniejszym klawiszem, zasługującym na wyróżnienie jest Enter, dzięki któremu można wydawać polecenia komputerowi. Klawisz ten w edytorach tekstu służy do wstawiania znaku końca linii.

Większość klawiatur stosowanych w dzisiejszych komputerach jest do siebie bardzo podobne. Wszystkie posiadają klawisze alfanumeryczne w formacie QWERTY, choć mogą występować drobne różnice w położeniu poszczególnych liter. Również standardem są klawisze zmieniające znaczenie niektórych klawiszy. Widać to zwłaszcza w sprzęcie produkowanym w różnych krajach świata, gdzie istnieją różne znaki narodowe, takie jak polskie ś, ć, ą, ę, lub na przykład niemieckie scharfes S (β). Większość klawiatur sprzedawanych w Polsce to klawiatury oparte na standardach pochodzących ze Stanów Zjednoczonych, dlatego aby wprowadzać polskie znaki na takich klawiaturach używa się klawiszy zmieniających znaczenie. Istnieją także klawiatury, w których polskie znaki są wbudowane, takie jak na przykład produkowane w Polsce klawiatury komputerów Macintosh. Standardowo w systemie operacyjnym Windows można wybrać jeden z dwóch polskich układów klawiatury: programisty i maszynistki. Jedną z zauważalnych różnic jest tam na przykład zamienienie miejscami liter Z i Y. 

Kolejnym ważnym urządzeniem wejściowym w komputerze, używanym obecnie jeszcze częściej niż klawiatura do wydawania poleceń systemowi, jest mysz. Wielu użytkowników, zwłaszcza początkujących, woli używać myszy niż klawiatury do nawigacji, nie tylko w edytorach tekstu, ale także, a może przede wszystkim, na pulpicie systemu operacyjnego. Dzięki myszy możliwe jest przesuwanie po ekranie monitora małej strzałki zwanej kursorem. Jest to tak zwany lokalizator (innym tego typu urządzeniem jest ekran dotykowy w laptopach). Obecnie odchodzi się od myszy kulkowych na rzecz technologii optycznej. Przy technologii kulkowej myszka wyposażona jest w specjalną kulkę, która porusza się wewnątrz łożyska, przy okazji poruszając rolkami wewnątrz niego. Dzięki temu sensory wyczuwające ten ruch mogą przekazywać impulsy do komputera, czego efektem jest poruszanie się myszy po ekranie. Myszy kulkowe wymagają specjalnych podkładek o wysokim współczynniku tarcia. Z drugiej strony, myszy optyczne działają na zasadzie promieni świetlnych odbijających się od podłoża na którym pracuje mysz. Ich przewagą nad myszkami kulkowymi jest przede wszystkim większa precyzja, a także możliwość pracy w dużo mniej restrykcyjnych warunkach, na przykład w innej płaszczyźnie niż pozioma. Kolejnym krokiem w rozwoju myszy są myszy laserowe, które zamiast promieni podczerwonych emitują wiązkę lasera. Dzięki temu uzyskuje się olbrzymią precyzję.

Kolejnym ważnym urządzeniem wejściowym w komputerze jest skaner. Urządzenie to potrafi przekształcać fizycznie istniejące teksty i obrazy na postać cyfrową, zrozumiałą dla komputera. Skaner wygląda jak zminiaturyzowane ksero. Posiada specjalną armię czujników, które rozpoznają kolory i przekazują informacje o nich prosto do pamięci komputera. Potem dzięki specjalnym programom do obróbki skanowanej grafiki i tekstu można zmieniać i modyfikować otrzymane w ten sposób pliki. Istnieją specjalne aplikacje, zwane programami OCR, które na podstawie otrzymanego "rysunku" tekstu potrafi stwierdzić, jakie litery zostały zeskanowane i konwertuje je do pliku tekstowego. Istnieją różne rodzaje skanerów - jednokolorowe, rozpoznające grafikę i teksty w odcieniach szarości, a także kolorowe.

Inny podział skanerów został dokonany ze względu na sposób podawania papierowych wersji potrzebnych plików. Istnieją skanery z podajnikiem, podobnym do podajników drukarek. W takich skanerach papier jest podawany do odczytu przez specjalne rolki. Drugi rodzaj skanera, chyba najbardziej rozpowszechniony wśród użytkowników indywidualnych, to skaner płaski, w którym to głowica czytająca przesuwa się ponad papierem, a nie papier pod głowicą. Trzecim znanym rodzajem skanerów są skanery ręczne, do dziś używane na przykład jako skanery kodów kreskowych przy kasach fiskalnych w supermarketach. Na jakość skanowania ma wpływ maksymalna rozdzielczość, jaką zapewnić może skaner.

Dla graczy ważnym urządzeniem wejściowym są wszelkiego rodzaju joysticki i pady. Są to urządzenia służące do efektywnego grania w gry komputerowe. Joysticki posiadają szereg programowalnych przycisków, dzięki którym wszystkie ciosu w ulubionej grze zręcznościowej są w zasięgu jednej ręki. Niektórzy wielbiciele gier samochodowych prawdopodobnie nie wyobrażają sobie życia bez wszelkiego typu kierownic i pedałów. Urządzenia te, choć są to raczej gadżety niż prawdziwe, potrzebne do życia urządzenia, stanowią doskonałe źródło rozrywki.

Ważnym urządzeniem wejściowym jest też modem, chociaż obecnie wychodzi on z użycia na rzecz łączy stałych i radiowych. W każdym razie jest to urządzenie służące do połączenia komputera z siecią telefoniczną, a w konsekwencji z Internetem.

Urządzenia wyjścia

Urządzenia wyjściowe są chyba jeszcze ważniejszą grupą urządzeń peryferyjnych, Dzięki nim możliwe jest zaobserwowanie pracy komputera i jej wyników. Do najważniejszych urządzeń wyjściowych należą monitor, drukarka czy ploter.

W dzisiejszych czasach nikt nie wyobraża sobie pracy z komputerem bez monitora, choć jeszcze kilkadziesiąt lat temu byłby to bardzo dziwny pomysł. Trudno w to uwierzyć, ale wcześniej pojawiły się drukarki wypluwające efekty pracy komputerów niż monitory. Monitory dzisiejszych komputerów dzielą się zasadniczo na dwie grupy. Pierwszą z nich jest CRT, czyli monitory przypominające swoim wyglądem nieduże telewizory. Posiadają one podobny do nich kineskop i zasadniczo działają na podobnej zasadzie. Drugi typ to monitory ciekłokrystaliczne, LCD, z wyglądu płaskie.

Aby monitor mógł wyświetlać informacje o pracy komputera, potrzebna jest specjalna karta rozszerzeń - karta graficzna. To właśnie dzięki niej komputer może przesyłać do monitora impulsy elektryczne, które ten przetwarza w obraz. Obecne monitory pracują w trybie wyświetlania milionów kolorów. Zwłaszcza jest to ważne dla grafików komputerowych oraz dla graczy.

Obraz na ekranie składa się z maleńkich punktów zwanych pikselami. Ilość punktów na ekranie nazywamy rozdzielczością. Im większa rozdzielczość ekranu, tym wyraźniejsze mogą być wyświetlane na nim obrazy.

Drugim ważnym urządzeniem wyjściowym jest drukarka. Jest ona jakby przeciwieństwem lub uzupełnieniem skanera. Dzięki drukarce możliwe jest przeniesienie obrazu z pamięci komputera na papier. Najważniejszymi typami drukarek używanych obecnie są drukarki igłowe (w biurach, przy drukowaniu faktur), atramentowe (wśród użytkowników indywidualnych), a także laserowe, które są bardzo wydajne, jednak wciąż dość drogie. Często spotyka się także urządzenia wielofunkcyjne, łączące w sobie rolę skanera, kserokopiarki i drukarki.

Drukarki igłowe, choć przez wielu ludzi uważane za kompletny przeżytek, nadal są używane ze względu na unikalną budowę. Ich zasada działania jest prosta. Głowica drukująca wyposażona jest w zestaw igieł, które uderzając w taśmę barwiącą pozostawiają ślad na papierze, dokładnie tak, jak to się działo w przypadku maszyn do pisania. Dzięki temu mechanizmowi drukarki igłowe są jedynymi drukarkami, które mogą drukować na papierze samokopiującym lub przez kalkę. Obecnie produkowane drukarki igłowe posiadają naprawdę wysoką jakość druku.

Drukarki atramentowe drukują dzięki pojemnikowi z atramentem, który wystrzeliwany jest z głowicy drukującej przez maleńkie dysze w postaci mikroskopijnych kropelek. Zaletą używania tego typu drukarek jest bardzo dobra jakość wydruku, ale drukarki te mają także wady. Jedną z nich są duże wymagania jeśli chodzi o papier - jeśli jest zbyt słabej jakości, atrament rozlewa się lub rozmazuje. Obecnie produkuje się drukarki atramentowe o fotograficznej jakości druku. Dzięki używaniu specjalnego lakierowanego papieru drukowane w ten sposób zdjęcia właściwie nie różnią się od tych odbieranych w zakładzie fotograficznym.

Trzecim rodzajem ważnych drukarek są drukarki laserowe. Głowica laserowa, naprowadzana specjalnym układem luster, naświetla światłoczuły bęben, który zostaje naelektryzowany w miejscach, gdzie powinien odbić na papierze konkretne litery czy kształty. Następnie na bęben nanoszony jest żelazny proszek zwany tonerem, który potem jest przenoszony na papier. Ostatnią fazą drukowania jest wtopienie tonera w papier za pomocą wysokiej temperatury. Ta wysoka temperatura sprawia, że w drukarkach laserowych nie można drukować na nieprzystosowanej folii. Drukarki laserowe są droższe od atramentowych, a także toner jest droższy od atramentu. Jednak w ogólnym rozrachunku, ze względu na ogromną wydajność jednego opakowania tonera, drukarki laserowe okazują się być bardziej opłacalne niż atramentowe. Niestety, drukarki kolorowe są nadal zbyt drogie dla przeciętnego użytkownika. Najczęściej drukarki laserowe spotyka się w biurach, gdzie wyparły one starsze drukarki igłowe.

Ciekawym urządzeniem wyjściowym jest ploter, czyli komputerowa deska kreślarska. Służy on jako narzędzie drukowania skomplikowanych i bardzo precyzyjnych rysunków, takich jak plany architektoniczne. Ploter dysponuje zestawem kilkunastu pisaków o różnej grubości i kolorze. Dzięki precyzyjnemu ramieniu jest możliwe kreślenie linii i okręgów.

Jednostka centralna

Najważniejszym elementem stanowiącym o istocie komputera jest jednostka centralna. Skrzynka komputera zawiera przede wszystkim pamięć stałą i ulotną, dzięki której możliwe jest przechowywanie danych i ich przetwarzanie. Pamięć operacyjna zwykle jest jednym z czynników mówiących o szybkości pracy komputera. Im jej więcej, tym więcej danych może być naraz przetwarzanych. Pamięć operacyjna jest instalowana w specjalnych gniazdach płyty głównej. Ważnym parametrem pamięci operacyjnej jest nie tylko jej wielkość liczona w mega-, a nawet gigabajtach, ale także średni czas dostępu, czyli czas potrzebny na pobranie z niej potrzebnych informacji.

Pamięć ulotna RAM jest bardzo ważnym rodzajem pamięci, gdyż jest to pamięć operacyjna. Ulotną nazywa się ją dlatego, że jej zawartość ginie po odłączeniu zasilania. Charakteryzuje się bardzo małym czasem dostępu. Jest to pamięć półprzewodnikowa, z której komputer może korzystać bezpośrednio. Adresowana jest liczbami w formacie szesnastkowym. RAM jest miejscem, w którym umieszczane są wykonywane aktualnie programy oraz fragmenty systemu operacyjnego, a także stanowi często bufor dla obliczeń procesora.

Pamięć ROM również jest pamięcią półprzewodnikową. Charakteryzuje się ona jednak stałością, czyli dokładnie odwrotnie niż pamięć operacyjna RAM. W pamięci ROM przechowywane są najważniejsze, trwałe, sprzętowe informacje na temat komputera, takie jak program sterujący płytą główną jakim jest BIOS. Pamięć ROM jest pamięcią tylko do odczytu. Nie da się jej zmienić inaczej niż tylko fabrycznie, co jest uzasadnione. W pamięci ROM rezyduje na przykład zegar systemowy, którego wartości nie mogą być zmieniane. Pamięć ROM zasilana jest dzięki własnym bateriom, dlatego jej zawartość nie ginie po wyłączeniu zasilania.

Trzecim rodzajem pamięci jest pamięć masowa, na którą składają się takie media jak dyski twarde, dyskietki i płyty CD/DVD. Jest to zwykle pamięć magnetyczna lub optyczna, zwana także ogólnie nieulotną, ponieważ jej zawartość jest trwale "wyryta" na powierzchni dysków. Niektóre nośniki danych umożliwiają zmianę zapisanych danych, inne nie. W pamięci nieulotnej przechowuje się programy, które mogą być uruchomione i przeniesione do pamięci RAM. Możliwości przechowywania danych na różnych nośnikach są ogromne i wciąż zwiększają się limity przechowywanych danych.

Dyski twarde to najważniejszy nośnik pamięci nieulotnej. Dysk twardy składa się z szeregu magnetycznych krążków umieszczonych w próżniowej osłonie, oraz z głowicy, które potrafi czytać i pisać na dysku. Często dyski twarde, choć pomyślane jako części wewnętrzne komputera, można przechowywać w specjalnej kieszeni, dzięki czemu możliwe jest przenoszenie gigabajtów danych pomiędzy różnymi komputerami. Ważnym parametrem określającym jakość dysku jest gęstość zapisu, najczęściej podawana w bitach na cal kwadratowy (bits per inch - bpi). Drugim ważnym parametrem jest czas dostępu do danych zapisanych na dysku. Jest on dużo większy niż przy pamięci RAM, do której dostęp jest natychmiastowy dzięki systemowi adresowania komórek. W dyskach należy odnaleźć odpowiedni krążek, przesunąć głowicę nad odpowiednią ścieżkę (okrąg), następnie przekręcenie krążka tak, by głowica mogła odczytać wskazaną informację. Dlatego właśnie bardzo ważne jest, by posiadać dużą ilość pamięci operacyjnej tak, aby rzadko było potrzebne odwoływanie się do dysku. Jednak najważniejszym parametrem określającym dyski jest ich pojemność, sięgająca kilkuset gigabajtów w obecnych komputerach osobistych i kilkuset terabajtów w superkomputerach. Ciężko sobie wyobrazić, że dawne komputery działały z powodzeniem na dyskach o pojemnościach kilku megabajtów.

Dyskietki zwane są również dyskami miękkimi. Obecnie odchodzi się od dyskietek na rzecz innych nośników takich jak płyty CD i DVD, a także pamięci flash. Dyskietki standardowe posiadają pojemność 1,44 MB, co dziś wydaje się być śmiesznie małą pojemnością. Elastyczne dyski magnetyczne są umieszczane w plastikowej obudowie wyposażonej w odchylaną część, nad którą operuje głowica czytająco-pisząca. Zasada działania jest podobna jak w dyskach twardych, jednak czas dostępu do informacji jest o niebo słabszy.

Płyty CD i DVD od lat święcą swoje triumfy na polu nośników danych. Dzięki wprowadzeniu na rynek nagrywarek, stały się wiodącym sposobem przechowywania danych. Ich zaletą jest trwałość i możliwość długiego przechowywania danych. Istnieją płyty CD-ROM, tworzone i wytłaczane fabrycznie, oraz płyty CD-R oraz RW, które mogą być "wypalane" w warunkach domowych. Nagrywarki działają na zasadzie wytwarzania promienia lasera, jednak wbrew obiegowej opinii nie "wypalają" "otworów" w powierzchni płyty, tak jak by to było przy płytach tłoczonych fabrycznie, a jedynie zaciemniają specjalna substancję, powodując złudzenie powstawania wgłębień w powierzchni płyty. Obecnie na rynek zaczyna nieśmiało wchodzić nagrywarka o niebieskim laserze (Blue Ray), dzięki której na jednej płycie będzie możliwe zapisanie od dwudziestu pięciu gigabajtów danych. Nadal nie jest to jednak technologia dla zwykłych użytkowników, ale kilka lat temu mówiono to samo o nagrywarkach płyt DVD.

Wszystkie te urządzenia nie mogłyby jednak pracować bez "mózgu" komputera, czyli procesora. Procesor jest jednostką logiczno-elektroniczną, przez którą przepuszczane są wszystkie informacje, które powinny być w jakiś sposób przetworzone. Częstotliwość taktowania zegara procesora, która wyznacza tempo jego pracy jest obok wielkości pamięci operacyjnej jednym z najważniejszych parametrów określających szybkość i wydajność pracy całego urządzenia. Procesory posiadają wbudowany zestaw instrukcji, dzięki którym możliwe jest przeprowadzenie wszelkich potrzebnych do różnych celów operacji. Procesor zarządza pamięcią, wspomaga kartę graficzną w wyświetlaniu obrazów na ekranie monitora, a także wykonuje skomplikowane algorytmy i oblicza formuły matematyczne. Obecne procesory wyposażone są w technologię Hyper-Threading, dzięki czemu jeden procesor działa jak dwa wirtualne procesory. Dzięki temu możliwa jest tak zwana prawdziwa współbieżność, czyli realne wykonywanie dwóch zadań w tym samym czasie.

Historia procesorów sięga lat siedemdziesiątych, kiedy to opracowano pierwsze prototypy współczesnych mikroprocesorów opartych na układach scalonych. Od zawsze potentatem na tym rynku była firma Intel, która jako pierwsza wprowadzała szereg nowoczesnych technologii. Oni pierwsi opracowali procesory 32-bitowe, takie jak sławny i powszechnie używany we wczesnych latach dziewięćdziesiątych procesor 486. Kolejnym dzieckiem Intela był procesor Pentium, który jako pierwszy przekroczył magiczną barierę 100 MHz jeśli chodzi o częstotliwość taktowania zegara procesora. Potem pojawiały się procesory Pentium II i III, a także ich zubożone wersje - Celerony. W czasie, kiedy pojawiały się te procesory, pojawiła się też druga firma, która godnie konkuruje do dziś z Intelem - AMD. Ich procesory k6, a potem Duron, Athlon czy zgodny z Pentiumem IV Sempron były i są bardzo popularne wśród użytkowników, jako że ich jakość nie odbiega od Intelowskich odpowiedników, a ich cena jest dużo bardziej przystępna.

Najnowszym dzieckiem Intela jest procesor Pentium IV, którego coraz nowsze wersje wciąż zaskakują. Standardem jest już zegar o częstotliwości taktowania około trzech gigaherców. Warto zauważyć, że zaledwie w przeciągu dziesięciu lat szybkość procesorów zwiększyła się ponad tysiąckrotnie.

Obecnie Intel (oraz jego konkurencja) prowadzi wytężone prace nad procesorami nowej generacji. Ze strony Intela będzie to prawdopodobnie Pentium V, choć twórcy zastanawiają się nad zmianą nazwy. Na pewno można powiedzieć, że będzie to procesor 64-bitowy, co nie powinno dziwić, jako że najnowsze systemy operacyjne (np. Windows Vista) bazują już na tej technologii.

Oprócz pamięci i procesora ważnymi elementami jednostki centralnej są karty rozszerzeń instalowane w specjalnych gniazdach na płycie głównej. Najważniejszymi są karta graficzna, karta dźwiękowa oraz karta sieciowa, a także poboczne karty, takie jak na przykład karta telewizyjna. Standardowo karta rozszerzeń wygląda jak metalowa płytka z wyżłobieniami, pokryta plątaniną ścieżek i połączeń, a także wyposażona w różnego rodzaju układy scalone (większość kart graficznych jest na przykład wyposażona w osobne procesory i kości pamięci). Dzięki kartom rozszerzeń możliwe jest rozbudowanie i modernizowanie komputera w związku z coraz większymi wymaganiami ze strony użytkownika.

Karta graficzna jest niezbędną kartą rozszerzeń w komputerze osobistym. Jest ona odpowiedzialna za wyświetlanie grafiki na ekranie monitora komputerowego. Istnieje wiele rodzajów kart graficznych. Różnią się one pomiędzy sobą wieloma parametrami, takimi jak maksymalna rozdzielczość czy też rozmiar dodatkowej pamięci operacyjnej. Karta graficzna tłumaczy dane przekazane przez komputer na postać, która może być zrozumiana i wykonana przez monitor.

Rozdzielczość ekranu jest równa ilości pikseli (punktów) na ekranie w pionie i w poziomie. Obecnie standardem jest rozdzielczość 1024x768, a dla mniejszych monitorów 800x600 pikseli. Drugą ważną wielkością charakteryzującą karty graficzne i monitory jest częstotliwość odświeżania obrazu mierzona w hercach. Im większa jest ta wielkość, tym mniejszy jest efekt migotania obrazu na monitorze, a co za tym idzie zmniejsza się zmęczenie oczu a zwiększa jakość wyświetlanego obrazu.

Karta graficzna jest o tyle istotnym urządzeniem, że bez niej nie mógłby działać żaden komputer.

Dziś o wpływy na rynku kart graficznych walczą właściwie dwie marki - GeForce i Radeon. To dzięki ich "wyścigowi zbrojeń" obserwujemy w ostatnich czasach tak gwałtowny rozwój tej gałęzi przemysłu komputerowego.

Dobra karta graficzna przydaje się nie tylko graczom na całym świecie. Przede wszystkim jest to wyposażenie niezbędne przy tworzeniu grafiki komputerowej.

Karta dźwiękowa jest obecnie standardową kartą rozszerzeń, choć jeszcze nie tak dawno za wszystkie dźwięki w komputerze był odpowiedzialny mały sprzętowy głośniczek. Do kart dźwiękowych podłącza się głośniki, słuchawki i mikrofony. Dzięki karcie dźwiękowej możliwe jest słuchanie muzyki, na przykład w formacie mp3, oglądanie filmów czy rozmawianie przez Internet z przyjacielem z drugiego końca świata. Karty dźwiękowe różnią się od siebie przede wszystkim jakością dźwięku, a także możliwością podłączenia mniej lub bardziej rozbudowanych systemów głośnikowych.

Karta sieciowa jest fragmentem sprzętu odpowiedzialnym za komunikację pomiędzy komputerami. Dzięki karcie sieciowej możliwe jest konwertowanie sygnałów cyfrowych na sygnały elektryczne, które mogą być przekazywane za pośrednictwem sieci komputerowej. Karty sieciowe posiadają unikalne adresy (tzw. adresy MAC), dzięki którym są identyfikowalne w sieci. Standardowo karty sieciowe łączy się za pomocą specjalnych kabli (tzw. skrętki), chociaż coraz większą popularnością cieszą się karty bezprzewodowe, gdzie sygnały wysyłane są i odbierane drogą radiową za pośrednictwem niewielkich anten. Karty sieciowe zwykle używa się do połączenia komputerów w sieć lokalną, która jako całość podłączona jest często do ogólnoświatowej sieci Internet. Zwykle rolę "okna na Internet" pełni jeden z komputerów w sieci, zwany serwerem, lub specjalne urządzenie, takie jak koncentrator lub router. Dzięki połączeniu w sieć komputery mogą wzajemnie korzystać ze swoich zasobów, takich jak dane, lub urządzeń, na przykład drukarek. Dzięki temu w małym biurze wystarczy jedna lub dwie drukarki, zamiast sprzętu dołączonego do każdego komputera.

Podsumowanie

Komputery w dzisiejszych czasach są rzeczą nieodzowną. Stanowią źródło rozrywki i nauki, a także wykorzystuje się je do wielu zadań. Chociaż różne komputery przeznaczone są do różnych zastosowań, ogólna koncepcja oraz ogólne składowe pozostają niezmienne. Typowe zastosowanie komputerów to nie tylko gry, muzyka czy film, ale także możliwość komunikowania się z innymi ludźmi za pośrednictwem Internetu, wyszukiwania potrzebnych informacji w sieci, a także jako potężne narzędzie biurowe. Dzięki rozwojowi fotografii cyfrowej komputery wraz z drukarkami stały się alternatywą dla zakładów fotograficznych. Komputer dzięki karcie telewizyjnej często pełni funkcję telewizora czy radia, a dzięki dostępowi do Internetu jest swego rodzaju codzienna gazetą. Ogromnym polem do popisu dla potężnych komputerów jest nauka i technika, a także przemysł. Doskonalenie takich technik jak drążenie danych (zainteresowanych odsyłam do lektur) jest nieocenione jeśli chodzi o zastosowania biznesowe i analityczne. Komputery stały się częścią wielu projektów badawczych ze wszystkich dziedzin, na przykład w medycynie, ekonomii czy nauce. Dzięki komputerom człowiek poleciał w kosmos.

Za największy sukces współczesnej komputeryzacji uznaję powstanie i popularyzację Internetu jako środka przekazu. Dzięki niemu mamy nie tylko dostęp do wielu plików, ale przede wszystkim do ogromnej ilości informacji. Dzięki rozwojowi Internetu możliwe jest założenie elektronicznego konta bankowego, rozpoczęcie nauki w szkołach internetowych, robienie zakupów, rezerwowanie biletów lotniczych i miejsc w hotelach.

W dzisiejszych czasach nikt już nie jest sobie w stanie wyobrazić świata bez komputerów, które opanowały niemal wszystkie dziedziny życia.