1. Cel ćwiczenia.

Celem ćwiczenia było zapoznanie się z tematyką sieci komputerowych. Podczas ćwiczenia łączyliśmy dwa komputery PC przy użyciu kabla krosowanego.

2. Opis okablowania i złącz użytych do budowy sieci.

Chcąc połączyć dwa komputery w sieć, użyliśmy najpopularniejszego kabla - UTP. Kabel ten wykonany jest ze skręconych, nieekranowanych przewodów tworzących linę symetryczną zrównoważoną (ang. "Unshielded Twisted Pair"). Skrętkę powszechnie stosuje się w sieciach telefonicznych i komputerowych. Przy przesyłaniu sygnałów cyfrowych za pomocą UTP uzyskuje się przepływności do 100 Mbit/s, a także 1000 Mbit/s w najnowszej technologii Gigabit Ethernet

Składa się z 8 skręconych nieekranowanych przewodów miedzianych (żył) w izolacji z polietylenu jednolitego otoczonych wspólną osłoną izolacyjną polwinitową. Przewody są skręcane ze splotem 1 zwój na 10-16 cm, co chroni transmisję przed oddziaływaniem otoczenia.

00029544.gif 

Istnieją różne technologie splotu przewodów, a poszczególne skrętki w kablu mogą mieć inny skręt, zwykle opatentowany bądź pozostający tajemnicą producenta kabli. Popularność tego medium związana jest z dosyć dobrym stosunkiem możliwości do ceny. Dlatego nawet małe sieci LAN decydują się na tworzenie okablowania strukturalnego w oparciu o kabel UTP.

Złącze RJ45 (ISO 8877) jest systemem ośmioprzewodowego złącza, który zdefiniowano w standardach dla systemów okablowania komunikacyjnego strukturalnego budynku ISO/IEC 11801 oraz EN 50173. Złącza te są szeroko stosowane w lokalnych sieciach. Można je spotkać w panelach krosowych, gniazdach stanowisk roboczych, kartach adaptera PC, kartach koncentratora.

W standardach określone są maksymalne wartości tłumienia, NEXT (tłumienie przesłuchu zbliżonego) oraz tłumienności odbicia dla różnych kategorii (3, 4, 5 oraz 6) oraz częstotliwości przesyłu (16 MHz, 20 MHz, 100 MHz oraz 200 Mhz).

Zastosowaliśmy zgodnie z zaleceniami złącza wtykowe RJ-45 kategorii 5, ponieważ ich geometria zestyku jest przystosowana do transmisji danych przy wysokiej częstotliwości. Złącza wtykowe RJ-45 mogą być w wersji ekranowanej lub nieekranowanej.

00029545.gif 

00029546.gif 

Powyższe zdjęcia przedstawiają wygląd złącza RJ-45 oraz zaciskarki do opisanych wtyków.

3. Schemat połączeń kabli sieciowych w sieciach LAN

Kabel sieciowy niekrosowany - (standard EIA/TIA568A): służy do łączenia komputerów ze switchami lub hubami. Wtyczki na obydwóch końcach kabla niezależnie czy krosowanego czy niekrosowanego zarabiamy w ten sam sposób. Aby zrobić kabel sieciowy niekrosowany chwytamy wtyczkę RJ45 tak, aby otwór (dziura) na kabel był skierowany do nas a zatrzask wtyczki był skierowany do dołu. Następnie zdejmujemy izolację ze skrętki sieciowej i układamy kable w kolejności jak poniżej:

00029547.jpg 

Kabel sieciowy krosowany - (standard EIA/TIA568B): służy do bezpośredniego łączenia dwóch komputerów. Jeśli chcemy zrobić taki kabel to postępujemy analogicznie jak w przypadku kabla niekrosowanego (opis powyżej) z tym że zmieniamy kolejność kabli w jednej z wtyczek na następujący:

00029548.jpg 

4. Konfiguracja sieci pod systemem Windows

W ćwiczeniu połączyliśmy dwa komputery w sieć przy pomocy 2 kart sieciowych oraz kabla krosowanego. Po przygotowaniu odpowiednio długiego kabla sieciowego przeszliśmy i podłączeniu do kart sieciowych przeszliśmy do konfigurowania sieci. Utworzyliśmy nowe połączenie lokalne. Po wybraniu właściwości naszego połączenia, pod zakładką ogólne należy kliknąć na właściwości "Protokołu Internetowy (TCP/IP)".

Teraz ustawiliśmy zadany adres IP, czyli 32-bitowy adres identyfikujący nasz komputer w sieci, oraz maskę podsieci na każdym komputerze odpowiednio z wytycznymi podanymi przez prowadzącego w następujący sposób:

00029549.jpg 

IP komputera "1" - 192.168.2.129

IP komputera "2" - 192.168.2.130

Maska podsieci - 255.255.255.248

5. Badanie działania sieci komendami "ping" oraz "ipconfig".

Następnie przy pomocy programu ping sprawdziliśmy, czy cała operacja przebiegła pomyślnie. Na komputerze o adresie 192.168.2.129 w menu start -> uruchom wpisaliśmy ping 192.168.2.130. Otrzymaliśmy następujący komunikat:

Badanie 192.168.2.130 z użyciem 32 bajtów danych

Odpowiedź z 192.168.2.130: bajtów=32 czas<1 ms TTL=64

Następnie program wysłał kolejne 3 pakiety, które zostały odebrane. Ponieważ czas oczekiwania na pakiety był mniejszy od 1ms oraz nie było straconych pakietów, możemy uznać, że komputery zostały poprawnie połączone ze sobą.

Po pomyślnym teście naszego połączenia zgodnie z instrukcją przystąpiliśmy do odczytu adresów MAC kart sieciowych. Media Access Control address - jest to sprzętowy adres karty sieciowej Ethernet i Token Ring, unikalny w skali światowej, nadawany przez producenta danej karty podczas produkcji. Adres ten jest 48-bitowy z czego pierwsze 24 bity oznaczają producenta, a następne 24 bity oznaczają kolejny egzemplarz karty; na przykład adres MAC "00-0A-E6-3E-FD-E1" oznacza, że karta została wyprodukowana przez ECS i producent nadał jej numer 3E-FD-E1 heksadecymalnie.

Korzystając z programu ipconfig (użyliśmy opcji /all) wyświetliliśmy konfigurację sieci która wyglądała podobnie do przedstawionej poniżej:

Karta Ethernet Połączenie sieci bezprzewodowej 3: 

Sufiks DNS konkretnego połączenia : 

Opis . . . . . . . . . . . . . . : 22M WLAN Adapter

Adres fizyczny. . . . . . . . . . : 00-30-4F-29-ED-D1

DHCP włączone . . . . . . . . . . : Nie

Adres IP. . . . . . . . . . . . . : 192.168.13.222

Maska podsieci. . . . . . . . . . : 255.255.255.0

Brama domyślna. . . . . . . . . . : 192.168.13.254

Serwery DNS . . . . . . . . . . . : 192.168.0.1

Odczytaliśmy adresy MAC naszych komputerów:

192.168.2.129 - 00-02-B3-08-9B-69

192.168.2.130 - 00-02-B3-08-73-67

Po odwiedzeniu strony: http://standards.ieee.org/regauth/oui/oui.txt dowiedzieliśmy się, że producentem używanych kart jest:

Intel CorporationM/S: JF3-4202111 N.E. 25th Ave.Hillsboro OR 97124UNITED STATES

6. Sprawdzenie poprawności działania wybranych usług.

Uruchomiliśmy serwer ftp, korzystając z darmowego programu TYPSoft FTP Server 1.10, dostępnego pod adresem: http://php.typsoft.com/download.php?id=1.

Server włączyliśmy na komputerze z numerem IP: 192.168.2.129 na standardowym porcie ftp: 21. Program jest wręcz banalny w obsłudze, wystarczy go uruchomić stworzyć profile użytkowników i przypisać im ścieżkę dostępu do danych na dysku, następnie klikamy na zakładkę server po czym wybieramy przycisk Start. Okno konfiguracji widać na screenie obok.

00029550.jpg 

W katalogu C:Temp umieściliśmy przykładowy plik elevatordisco.swf. Następnie z komputera o adresie 192.168.2.130, korzystając z programu Total Commander 6.0, połączyliśmy się do naszego serwera ftp, pobraliśmy przygotowany plik, co odbyło się wręcz błyskawicznie, po czym rozłączyliśmy się z serwerem. Na screenie obok widać okno główne programu oraz logi naszego serwera.

Po postawieniu serwera FTP postanowiliśmy spróbować udostępnić dysk jednego komputera korzystając z protokołu Netbios (Network Basic Input/Output System ). "Udostępnianie dysków" jest obecnie dostępne powszechnie na prawie każdym komputerze z system operacyjnym Windows, nie wymaga serwera ani klienta (przewaga nad ftp), niestety kontrola dostępu do zasobów jest bardzo ograniczona, można jedynie założyć ogólne hasło dla danych, nie ma kontroli na poziomie klientów łączących się. Zgodnie z oczekiwaniami plik został przesłany błyskawicznie. Zawdzięczamy to wysokiej jakości naszego połączenia, którego przepustowość wynosi 100 Mb/s.

00029551.jpg 

Postanowiliśmy postawić serwer programu Teamspeak, który umożliwia komunikację głosową między komputerami. Program jest bardzo prosty w obsłudze. Najpierw ściągnęliśmy program Teamspeak (wersję dla klienta oraz serwer). Na komputerze o IP 192.168.2.130 uruchomiliśmy program Teamspek serwer, następnie podłączyliśmy się do niego przy pomocy Teamspek klient (serwer stał na komputerze o adresie 192.168.2.129). Niestety nie mieliśmy mikrofonu, więc mogliśmy się porozumiewać tylko poprzez wysyłanie informacji tekstowych.

6. Podsumowanie.

Przeprowadzone ćwiczenie uważam za przeprowadzone pomyślnie. Nauka robienia sieci od podstaw, łącznie z zaciskaniem kabli krosowanych, pozwoliła nam na "ugryzienie" tworzenia sieci komputerowych w praktyce. Zgodnie z przygotowanymi schematami, udało nam się bez większych problemów sporządzić kabel krosowany, który następnie sprawdziliśmy odpowiednim miernikiem. Niestety nie mieliśmy możliwości zestawienia połączenia w sieci linux, ponieważ system ten na komputerach z pracowni jest ładowany bezpośrednio z sieci. Zmieniając ustawienia sieciowe automatycznie odcięliśmy możliwość uruchomienia linuxa. Stworzone przez nas połączenie okazało się działać bez zarzutu, nabyte podczas ćwiczenia umiejętności z pewnością przydadzą nam się, zarówno przy tworzeniu sieci domowej, jak również stanowią odpowiedni wstęp do nauki tworzenia bardziej skomplikowanych sieci.