Imiesłowy to nieosobowe formy czasownika, które łączą cechy czasownika oraz przymiotnika lub przysłówka. Dzielimy je na dwie główne grupy:

  • Imiesłowy przymiotnikowe
  • Imiesłowy przysłówkowe

    Imiesłowy przymiotnikowe odmieniają się tak jak przymiotniki - przez przypadki, liczby, rodzaje. Możemy wyróżnić imiesłowy przymiotnikowe bierne oraz czynne:

  • Czynne są tworzone od czasowników niedokonanych (czyli takich, które wskazują na to że czynność nie została ukończona, nadal trwa). Oznaczają, że ktoś wykonuje czynność sam. Ich końcówki to np. -ący, -ąca, -ące.
  • Bierne są tworzone od czasowników przechodnich (oznaczają one, że ktoś lub coś podlega danej czynności, a nie wykonuje ją samodzielnie). Ich końcówki to np. -ny, -ty, -ony.

    Imiesłowy przysłówkowe są nieodmienne. Zachowują się tak jak przysłówki. Istnieją imiesłowy przysłówkowe współczesne oraz uprzednie:

  • Współczesne są tworzone od czasowników niedokonanych. Imiesłowy te oznaczają czynność odbywającą się w tym samym czasie co czynność w orzeczeniu. Ich końcówka to -ąc.
  • Uprzednie są tworzone od czasowników dokonanych (czyli takich, które oznaczają że czynność się juz zakończyła). Te imiesłowy oznaczają natomiast czynność, która zakończyła się wcześniej niż czynność główna. Ich końcówki to     -wszy lub -łszy.