Rozprawka w punktach

Wojna to najgorsze, co może spotkać człowieka. Młode pokolenia zamiast spędzać czas na przyjemności muszą szybko dojrzewać. Widok wojny zostaje im w psychice do końca życia, więc wojna odbiera człowiekowi dzieciństwo. Postaram się to udowodnić.

  • Wspomnienia dzieciństwa które przerwał wyjazd. Dobrym przykładem na to jest opowiadanie Idy Fink „Odpływający ogród”. Autorka przywołuje wspomnienia jak zbierali jabłka w sadzie razem z ojcem i sąsiadami którzy chętnie im pomagali. Życie toczyło się spokojnie i nikt się nie spieszył. Wszystkie te wspomnienia przywołuje w dzień wyjazdu, w który musi uciekać ponieważ jest pochodzenia żydowskiego.
  • Pokolenie Kolumbów to osoby urodzone po 1920 r. których czas dojrzewania przypadł na II wojnę światową i okupację niemiecką. Dobrym przykładem na to jest książka A. Kamińskiego „Kamienie na szaniec” w których młodzi bohaterowie walczyli dla dobra Polski. Prowadzili działania propagandowe mające na celu pokazanie że Polacy jeszcze walczą. Walczyli jako młodzi ludzie, za co potem przypłacili śmiercią w bohaterskich okolicznościach.
  • Utrata dzieciństwa zostaje potem w pamięci na resztę życia. Dobrym na to przykładem jest wiersz K. K. Baczyńskiego pt. „Pokolenie”. Podmiot liryczny w wierszu zaczyna każdy wers od słów "Nas nauczono...". Chodzi tu o jego pokolenie, które nauczono, że nie ma litości, miłości i sumienia. Ukrywają się w nocy nie mogą spać bo mają nocne koszmary w których pozostają ich resztki człowieczeństwa. Podmiot zastanawia się też czy przyszłe pokolenia będą pamiętać ich poświecenie albo czy zostaną całkowicie zapomniani.

Na podstawie powyższych argumentów potwierdzam wcześniej postawioną tezę, że wojna odbiera człowiekowi dzieciństwo. Te pokolenia nie miały wyboru, nie poddawały się, starały się walczyć. Ci, którzy przeżyli zostawią w psychice okropieństwa wojny do końca życia.