Ożywienie to nadanie przedmiotom martwym lub przyrodzie cech istot żywych, a uosobienie to nadanie cech charakterystycznych tylko dla człowieka.

  W wierszu Józefa Ratajczaka ożywione zostały: zegar ratuszowy, który „nastawia głowę” i dachy domów, które „wyciągają szyje”. Uosobione są: wieża kościelna, która „przymierza” obłok jak kapelusz, klony, które „rozwarły korony” jak ramiona i „biegną” na wzgórze, oraz obłoki, które „płaczą” i skarżą się, że są nieszczęśliwe.