Napoleon Bonaparte był niezwykle uzdolnionym wodzem.” - m.in. tak piszą o nim w encyklopediach i innych źródłach. Natomiast, jak jest widziany ten wielki człowiek w oczach ucznia XXI w…?

Zacznijmy od samego początku. W roku 1769, na Korsyce urodził się chłopiec, który za kilkanaście lat miał objąć władzę nad Francuzami i zostać królem Włoch. Nazywał się Napoleon Bonaparte, syn korsykańskiego adwokata. Ukończył szkołę wojskową, następnie szkołę wyższą artylerii w Paryżu. Był niezwykle uzdolniony w kierunku nauk ścisłych, posiadał rozległe zainteresowania, a także chętnie czytał z dziedziny historii wojen, geografii oraz opisy podróży. W wieku szesnastu lat (już) został podporucznikiem, co świadczy o jego wysokich zdolnościach wojskowych. Posiadał ogromną wiedzę o prawie rzymskim, którą zdobył czytając, w więzieniu, Kodeks Justyniana.

Został zmuszony do przeprowadzki do Francji, a po jakimś czasie zapisał się do armii francuskiej. W wieku ok. 27 lat został mianowany dowódcą wojsk wewnętrznych, a później powierzono mu dowództwo armii francuskiej walczącej we Włoszech. Właśnie dzięki niemu, a dokładniej dzięki podpisaniu pokoju z Austrią w Campo Formio, „Francja rewolucyjna zabezpieczyła swe granice przed możliwością nowej interwencji i (…) ułatwiła rozprzestrzenianie się idei rewolucyjnych na terenie Włoch i Niemiec.” O bitwach Napoleona można by pisać jeszcze dużo, ale teraz chciałabym przybliżyć trochę jego politykę.

Bonaparte powoli dochodził do władzy w państwie. W 1799 r. uzyskał władzę nad wojskiem, a także pod jego naciskiem powołano trzech konsulów, wśród których znalazł się on. Niedługo później doprowadził do przyjęcia nowej konstytucji. Dzięki której nie tylko zajmował się władzą wykonawczą, ale także wysuwał projekty ustaw. Zdobył dyktaturę wojskową , stojącą na straży interesów burżuazji. Napoleon zabiegał o rozwój przemysłu francuskiego. Wprowadzone zostały „książeczki pracy”, w których pracodawcy wyrażali opinie o swoich pracownikach. Organizowano roboty uliczne, w celu zapewnienia pracy biedocie miejskiej.  Chłopom gwarantował posiadanie na własność uzyskanej w czasie rewolucji ziemi. Dzięki służbie w wojsku, chłopi mieli znacznie większe szanse na awans społeczny, zapewne m.in. dlatego rządy napoleona cieszyły się ich poparciem. Myślę, że Bonaparte pomagał ludziom z niższych sfer dlatego, iż sam pochodził z niebogatej rodziny. Jednak musiał także pamiętać, także o innych ludziach. Nie mógł zajmować się tylko sprawami mieszczan czy chłopów.

Napoleon doprowadził do podpisania konkordatu z Rzymem. Zreorganizował szkolnictwo, stworzył zarząd kierujący szkolnictwem średnim i wyższym. Ważnym punktem w polityce Bonapartego było wydanie kodeksu cywilnego, znanego pod nazwą Kodeksu Napoleona. Gwarantował równość wszystkich obywateli wobec prawa, równouprawnienie wyznań oraz własność prywatną. Kodeks Napoleona został przyjęty również w innych krajach, w tym w Polsce. 

Dopiero po tych wszystkich poczynaniach (w grudniu 1804 r.)  Napoleon został koronowany na cesarza Francuzów, nie Francji, i wkrótce potem na króla Włoch.

Polacy żyli cały czas z nadzieją, że Bonaparte pomoże im w odzyskaniu niepodległości. Pierwszym krokiem miało być utworzenie legionów polskich. Rzeczywiście, zostały one utworzone w 1797 r. w płn. Włoszech. Z dnia na dzień przybywało tam coraz więcej Polaków chcących zaciągnąć się do armii. Jednak sen o odbudowaniu państwa polskiego niedługo potem prysł. Napoleon zawarł rozejm z Austriakami. Francja wyrzekła się udzielania wszelkiej pomocy polskim dążeniom niepodległościowym. Spora część Polaków nie traciła nadziei, nadal wierzyli w Napoleona. Legiony Polskie dzielnie walczyły we Włoszech. Jednak w końcowej fazie walk, pod sztandarami legionowymi pozostało niespełna 800 ludzi. W późniejszym czasie polscy żołnierze zostali wysłani na wyspę San Domingo, gdzie musieli walczyć z tamtejszą ludnością chociaż uznawali słuszność ich sprawy.

Czyn legionowy nie przyniósł wyzwolenia Polski. Jednak w pewnym stopniu doprowadził do utworzenia Księstwa Warszawskiego. Powstało ono na mocy pokoju w Tylży w 1807 r. z ziem II i III zaboru pruskiego. Podobnie jak w innych państwach pod władaniem Napoleona zostały narzucone nowe formy ustrojowe. Dnia 22 lipca 1807 roku w Dreźnie została nadana Księstwu konstytucja. Wprowadzała ona jednakowe dla całego społeczeństwa prawa obywatelskie, które obejmowały zapewnienie wolności osobistej, równości wobec prawa i sądu oraz wolności wyznania.

Utworzenie Księstwa Warszawskiego i nieznaczne powiększanie się jego zaniepokoiło państwa rozbiorowe więc nieuniknione było starcie Francji z Rosją, Austria i Prusami. W 1812 roku zaczęła się wojna. Napoleon opanował Moskwę, lecz nie przyniosło to żadnego rozstrzygnięcia. Po niedługim czasie nastąpił odwrót wojsk napoleońskich co zamieniło się to w straszna klęskę. Żołnierze nękani przez mrozy, bez prowiantu ginęli tysiącami. Warszawa została zajęta przez Rosjan. Senat we Francji uchwalił detronizację napoleona, a on sam 6 kwietnia 1814 roku ogłosił bezwarunkową abdykację. Jednak zachował on tytuł cesarski i otrzymał w posiadanie wyspę Elbę. Tak zakończyła się hegemonia Francji w Europie.

Czy Napoleon był postacią pozytywną? Myślę, że tak. Stoczył wiele zwycięskich bitew, chociaż zginęło przy tym wiele tysięcy ludzi. Na pewno chciał dobrze dla swoich poddanych. Próbował wprowadzać zmiany w ustroju państwa, które odpowiadałyby każdej sferze. Pragnął, aby jego państwo było potęgą w każdej dziedzinie. Moim zdaniem jego jedyna wadą było to, że miał zbyt duże ambicje.

Wiele osób zastanawia się, czego tak naprawdę oczekiwał Napoleon po utworzeniu Księstwa? Moim zdaniem z jednej strony Bonaparte wykorzystywał potencjał militarny i gospodarczy Księstwa. Było ono najbardziej wysuniętym na wschód „państwem” w Europie pod władaniem Napoleona. Księstwo było także dobrym zapleczem podczas prowadzenia wojen z potężną Rosją. Jednak myślę, że nie tylko w tym celu zostało ono utworzone. Bonaparte chciał pomóc Polakom w odzyskaniu niepodległości. Zapewne dlatego iż będąc młodzieńcem również walczył o wyzwolenie Korsyki spod panowania francuzów. Podejrzewam, że jeśli wszystkie decyzje mógłby podejmować sam, nie przejmując się zdaniem innych to na pewno utworzyłby, z pomocą Polaków, ogromnie i silne Państwo Polskie. Jednak są to tylko moje osobiste rozważania. Jeżeli ktoś chciałby znać prawdę to muszę go zmartwić. Musiałby urodzić się, mniej więcej, II wieki temu i zapytać o to samego króla Francuzów.