Rzeźba siedzącego skryby pochodzi z początku drugiej połowy trzeciego tysiąclecia przed naszą erą. Rzeźba została odkryta w miejscowości Saqqara która znajduje się w dolnym królestwie. Nie daleko dzisiejszej stolicy Egiptu. Została odnaleziona w 1850 roku przez francuskiego archeologa Auguste Ferdinand. Dzisiaj jest wystawiana w Luwrze, tu jest również konserwowana. Została ona wykonana z Wapnia.

            Skryba został ukazany w pozycji siedzącej. Jest wyprostowany i patrzy się przed siebie.  Rzeźba jest znajduje się na na płaskiej kamiennej powierzchni, pisarz siedzi po turecku z prawą nogą z przodu. Osoba została przedstawiona w tradycyjnej egipskiej meskiej spódnicy która się nazywa się Chendjit. Skryba trzyma w lewej ręce zwój rozwiniętego papirusu podpartego na nogach a jego prawa ręka jest tak uformowana, jakby skryba trzymał w niej narzędzie do pisania. Popiersie skryby jest nagie a głowa wyprostowana. Kolory użyte przy rzeźby są ciemno brązowe, bliskie odcieniowi skóry opalonej. Pisarz wygląda na mężczyznę nieco starszego. Jego ciało zostało przedstawione z wieloma deatalami, w porównaniu do innych rzeźb egipskich pochodzących z tamtego okresu. Jego mięśnie są wyrąznie zarysowane, szczególnie te na klatce piersiowej, ale też na te na rękach czy nogach. Twarz skryby została wykonana bardzo szczegółowo, z podkreśleniem oczu, kości policzkowych, dużego nosa i dużych uszu. Pisarz został ukazany w krótkiej fryzurze. Gałki oczne zostały wykonane niezwykle pieczołowicie: z malutkiego węgla i kryształu. Brodawki sutkowe zostały wykonane z drewna, co pokazuje jeszcze większą dbałość o szczegóły.

            Całość rzeźby składa się na poczucie pewnej mądrości, pewnej wiedzy którą posiadała przedstawiona postać. Naturalizm postaci, został celowo zastosowany, reprezentuje on zwykłość i codzienność egipską. Trzeba jednak pamiętać o fakcie, iż w starożytnym egipcie tylko bogaci i wyniośli mogli sobie pozwolić na rzeźby. Skryba na bogatego nie wygląda, ale bogatym jest, bogatym w wiedzę. Wiedzę czytania i pisania. Czyli czegoś co dawniej uznawane było za wielką świetność.

            Jeżeli spojrzymy na historię, to osoby mądre, inteligentne często były przedstwaiane zatrybutami które miałyby świadczyć o ich oczytaniu czy inteligencji. Tak jak Skryba został przedstawiony z papirusem i w domyśle z narzędziem do pisania, tak atena była czasami przedstawiana z sową, czyli symbolem mądrości. Odnosząc się do czasów późniejszych, w czasie oświecenia, wielu książąt i włądców portretowanych było z książkami, co miało oznaczać ich mądrość. Przykładaowo, polski król oświecenia, Stanisław August Poniatowski który często portretowany był z różnymi dokumentami i kałamarzem.

            Żeby zrozumieć dlaczego skryba stał się przedmiotem rzeźby, należy zrozumieć istotę pismiennictwa starożytnego egiptu. Pisanie i czytanie w starożytnym egipcie posiadało bardzo wysoką rangę i tylko elita potrafiła posługiwać się tajmnieczymi hieroglifami. Zresztą, wysoki procent analfebytzmu był powszechny wśród mas aż do 20 wieku, kiedy wprowadzono masowy przymus nauki i tępiono analfabetyzm.

            Rzeźba skryby jest symbolem, umiłowaniem sztuki pisania i czytania. Powstała, gdyż w świecie Egiptu istniał ogromny szacunek do ludzi piszących i czytających. Jest pomnikiem, upamiętnieniem Skryby acrouppi.