René Fülöp Miller "Święty demon Rasputin i kobiety"

Rasputin to jedna z najciekawszych i najbardziej tajemniczych postaci w historii Rosji. Zadziwiające jest jak ten prosty chłop z tobolskiej guberni, wpływał na decyzje państwowe cara oraz mieszał się w życie prywatne pary monarszej.

Grzegorz Jefimowicz Rasputin urodził się i wychował we wsi Pokrowskoje. Jego rodzice Jefim Andrejewicz i matka Anna Jegorowna byli prostymi chłopami, zajmującymi się ziemią i gospodarstwem. Mały Grisza już od najmłodszych lat, wykazywał wizjonerskie predyspozycje i umiał patrzeć w przyszłość. Jego droga do sławy i uznania go za cudotwórcę rozpoczęła się w momencie, gdy pracując na polu ujrzał Matkę Boską, kołyszącą się na złotych promieniach południowego słońca.

Niedługo potem Rasputin wiedziony wewnętrznym głosem, wstąpił do klasztoru w Wierchoturiu, gdzie dostał się w krąg sekciarzy, coraz to gorliwiej na pozór okazując posłuszeństwo formalnym regułom zakonu. W klasztornych murach przyjął poglądy chłystów, którzy głosili, że człowiek może zostać zbawiony jedynie, gdy będzie popełniał grzechy (odrodzenie człowieka drogą grzechu).

Grzegorz Jefimowicz Rasputin po opuszczeniu zakonu, zaczął wieść życie wędrowca. Podczas długiej wędrówki zapoznał się z problemami ludu rosyjskiego i pogłębił znajomość natury ludzkiej, co w przyszłości ułatwił mu manipulację swoimi wyznawcami.

Rasputin natrafił na dogodne warunki, które sprzyjały jego wejściu na dwór. Następca tronu rosyjskiego książę Aleksy ciężko zachorował (znów dały o sobie znać krwotoki towarzyszące hemofilii). Carowa bardzo martwiła się o swego syna, który ciągle podupadał na zdrowiu, a każdy kolejny atak mógł skończyć się dla niego śmiercią. Wtedy to księżne Milica i Anastazja, wprowadziły Rasputina na dwór. Zachwalały go i nieustannie zapewniały carową Aleksandrę o jego uzdrowicielskiej mocy.

Moment, w którym mały Aleksy wyzdrowiał dzięki Rasputinowi, stał się dla tego nieokrzesanego chłopa przełomowym. Grzegorz Jefimowicz miał w ręku kartę przetargową - zdrowie następcy tronu, a jednocześnie szczere oddanie i przywiązanie carowej. Z czasem jego wpływy w Carskim Siole zaczęły się powiększać (od 1907r.). Rasputin miał ogromny wpływ na sprawy państwowe, wybierał osoby, które miały piastować najwyższe urzędy w państwie. Sam dzięki swej nieograniczonej władzy mógł nadawać tytuły i godności (biskup Warnawa, który swą godność otrzymał dzięki protekcji Rasputina).

Mimo, iż Grzegorz Jefimowicz Rasputin "trząsł" całym Carski Siołem i kierował decyzjami cara, sprawiał wrażenie usłużnego i pokornego "przyjaciela" rodziny. Nie podobało się to jego wrogom, którzy uważali go za groźnego przeciwnika i mąciciela. W dość krótkim czasie powstał plan zabicia Rasputina i usunięcia go z życia cara i carycy. Idealną do tego okazją stały się niepowodzenia wojenne i niepomyślny przebieg wypadków państwowych. Rasputin stał się kozłem ofiarnym, którego obarczano winą za złe decyzje.

Głównym inicjatorem morderstwa był książę Filip Jusupow oraz właściciel ziemski i poseł do Dumy Puryszkiewicz. W plan zabójstwa zaangażowali księcia Dymitra Pawłowicza, lekarza polskiego Łazawerta, oficera kawalerii Suchotina i kamerdynera księcia Jusupowa, Newedowa. Morderstwa dokonano z 16 na 17 grudnia 1916r.

Uważam, że Grzegorz Jefimowicz Rasputin to postać bardzo tajemnicza i budząca kontrowersje. Podziwiam go za to, że, mimo iż nie posiadał wykształcenia i był prostym chłopem, potrafił zajść tak daleko. Na uwagę zasługuje tu też wytrwałość i upór Rasputina, aby stać się kimś więcej niż tylko prostym chłopem, uprawiającym swą ziemię. Przyczynił się on również w znacznym stopniu do upadku dworskiej kamaryli, rozkładu absolutyzmu rosyjskiego i systemu biurokratycznego.

Grzegorz Jefimowicz nie był pozbawiony wad. Manipulował innymi ludźmi i wykorzystywał ich do swoich celów. Sprawnie grał na emocjach i uczuciach carowej Aleksandry, aby ta wstawiała się za nim u swego męża Mikołaja. Skutkiem tych manipulacji było bezgraniczne oddanie się i zawierzenie we wszystkich sprawach Rasputinowi.

Rasputin podając się za proroka wykorzystywał uwielbienie swoich wyznawców, zwłaszcza kobiet do umocnienia swoich wpływów. Uważam, że nie posiadał on żadnej cudownej mocy, ale poznał mechanizmy kierujące zachowaniem ludzkim i nauczył się nimi sterować. Podczas codziennych zebrań czarował swoje wielbicielki głosem i spojrzeniem. Kobiety urzeczone jego mądrością i cudownymi, wręcz boskimi umiejętnościami, wychwalały go i uważały za boga. Rasputin wykorzystywał je bez skrupułów i oddawał się uciechom cielesnym.

Mimo, iż Rasputin posiadł ogromną władzę, to nadal pozostał nieokrzesanym chłopem i półanalfabetą. Jego ulubionym zajęciem był taniec, w którym wyrażał uczucia, ponieważ nie mógł wypowiedzieć ich swym prostym językiem. W historii Rosji zapisał się jako człowiek o wielkim charakterze, posiadający wewnętrzną moc, która czyniła go silnym nawet w chwili śmierci.

Książka napisana jest jasnym i prostym stylem. Nie podaje tylko suchych faktów, lecz stara się ukazać życie Rasputina w różnych aspektach. Mimo dużej objętości nie zanudza czytelnika. Jej plusem jest podział na rozdziały, co ułatwia czytanie tych partii książki, które w szczególności nas interesują. Autor książki wnikliwie i ciekawie przedstawił opisywaną przez siebie postać, nie pomijając szczegółów i faktów. Zachęcam do lektury.