Sposób orientowania mapy -charakterystyka.

1. orientowanie geometryczne

Czyli chodzi tutaj o sposób orientowania mapy zgodnie z przedmiotami liniowymi.

Jeżeli jesteśmy zlokalizowani w miejscu, gdzie jest nasz przedmiot terenowy liniowy, czyli może to być na przykład na torach kolejowych, czy drodze, wtedy przykładamy na naszej mapie do podanego znaku omawianego przedmiotu -linijkę a dalej obracamy poziomo naszą mapę, do czasu gdy kierunek wskazanego przedmiotu , nie zostanie pokryty -z jego linia , w rzeczywistości. Trzeba tutaj uważać, żeby położenie sąsiadujących ze sobą przedmiotów , względem owej linii , było zgodne z ich położeniem w rzeczywistości. Jeśli nie to orientacja mogłaby być odwrócona blisko o stopni 180. Taka linia terenowa mogłaby również być wykorzystana jako linia która łączy w naszej wyobraźni -myśli 2 obiekty terenowe.

Sposób orientowania mapy zgodnie z przedmiotami terenowymi oraz formami rzeźby terenu

Gdy na mapie podane jest położenie danego miejsca postoju, na przykład może to być rysunek - most, wówczas do linii orientacyjnych , które łączą nasze stanowisko oraz dowolny przedmiot terenowy albo pewną formę rzeźby terenu, wtedy trzeba przyłożyć linijkę a potem obrócić w poziomie naszą mapę, aż ta linia która została orientowania na naszej mapie , nie pokrywa się z tą linią orientowania na rzeczywistym terenie. Takie zorientowanie można sprawdzić według innego, dodatkowego przedmiotu w terenie , na przykład form rzeźby terenu albo chociażby linii.

2. orientowanie magnetyczne

tutaj należy przyłożyć busolę do wschodniego albo zachodniego fragmentu ramki naszej mapy, ewentualnie można do linii tzw. siatki kilometrowej. Wówczas wartość zboczenia albo uchylenia magnetycznego można uwzględnić jeśli jest -większa jak połowa podanej wartości czyli (0-50) , czyli jednej działki w całym podziale (w tys. limbusa -busoli AK).

Aby orientować taką mapę według ramki, wtedy trzeba krawędź -busoli AK, dokładnie przyłożyć do samego boku ramki tej mapy. Potem tak obracać tą mapą aby w całej płaszczyźnie poziomej, czyli grot północny naszej igły magnetycznej, z uwzględnieniem podziału w tysięcznych, mógł pokazywać wartość tzw. zboczenia magnetycznego. Więc w tym przytoczonym przykładzie można zauważyć co już prawie odpowiada temu odczytowi 0-50 przy wskazaniu grotu igły magnetycznej.

Z kolei aby orientować mapy zgodnie z siatką kilometrową, należy krawędź -busoli AK , przyłożyć do linii pionu naszej siatki kilometrowej. Zaś potem dopiero tak obracać mapę w całej płaszczyźnie poziomu, żeby północny grot naszej igły magnetycznej był w podziałce (w tys.) oraz pokazywał wartość tzw. uchylenia magnetycznego. Tutaj mamy w przybliżeniu odczyt busoli 0-50, który wskazuje grot naszej igły magnetycznej.