I zasada dynamiki

Ciało, na które nie działają żadne siły, lub działają siły, których wypadkowa jest równa zero, pozostaje w spoczynku lub porusza się ruchem prostoliniowym ze stałą szybkością. Ciała charakteryzują się bezwładnością - dążeniem do utrzymania swojego stanu ruchu. Przez to musimy użyć siły, aby zatrzymać ciało poruszające się, poruszyć ciało spoczywające oraz zmienić tor ruchu poruszającego się ciała.

II zasada dynamiki

Ciało pod wpływem działania siły doznaje przyspieszenia, którego kierunek z zwrot jest zgodny z kierunkiem i zwrotem działającej siły, a wartość proporcjonalna do iloczynu wartości siły i masy ciała: a = F/m. Masa ciała jest miarą bezwładności. Im większa masa ciała, tym większa siła potrzebna, aby poruszyć ciało.

Swobodne opadanie to ruch ciał pod wpływem siły ciężkości. Spadające swobodnie ciała poruszają się ruchem jednostajnie przyspieszonym, z przyspieszeniem równym g = 9,81 m/s2. Przyspieszenie to jest nazywane przyspieszeniem ziemskim. Czas opadania ciał nie zależy od ich masy.

III zasada dynamiki

Jeżeli ciało A działa na ciało B pewną siłą, to ciało B działa na ciało A siłą o takiej samej wartości takim samym kierunku, lecz przeciwnym zwrocie. Siły te nie równoważą się, ponieważ mają różne punkty przyłożenia. Każdej akcji (sile) odpowiada reakcja (siła przeciwnie skierowana). Małe ciało działa na duże taką samą siłą, jak duże ciało na małe.

Zasada zachowania pędu

Pęd jest to wielkość wektorowa o kierunku i zwrocie zgodnym z kierunkiem i zwrotem prędkości. Wartość pędu liczymy ze wzoru: p = mu. W inercjalnych układach odniesienia suma pędów wszystkich ciał w danej chwili jest stała. Pęd układu nie zmienia się w czasie.