Wodór (H, łac. hydrogenium), najprostszy pierwiastek chemiczny, zawierający 1 proton i jeden elektron. Jego masa atomowa wynosi 1u, a masa molowa 1 g. W stanie wolnym tworzy cząsteczki H2 o masie atomowej 2u i masie molowej 2 g. Jest to pierwiastek jednowartościowy, w związkach jest zawsze na +1, rzadziej na -1 stopniu utlenienia. Wodór zawsze występuje w stanie gazowym, jest bezbarwny, pozbawiony smaku i zapachu. Nie rozpuszcza się w wodzie. Jest najlżejszym z gazów, 14 razy lżejszym od powietrza. Ponadto wodór jest łatwopalny.

Wodór jest bardzo powszechnym pierwiastkiem, stanowi 90% masy słońca oraz większości innych gwiazd. W skorupie ziemskiej jego zawartość wynosi 0,88% masy. Ponadto występuje związany w postaci cząsteczek wody H2O a także w stanie wolnym w atmosferze. Wodór tworzy również wiele związków, najważniejsze z nich to węglowodory i ich pochodne: białka, tłuszczewęglowodany.

Wodór ma liczne zastosowania, jest wykorzystywany w paliwach rakietowych, w palnikach do metalu, w syntezie amoniaku oraz, ponieważ jest najlżejszym ze wszystkich gazów, do napełniania balonów. Wodór wykorzystuje się także do otrzymywania niektórych metali z ich rud.

Do celów przemysłowych wodór uzyskuje się w procesach redukcji pary wodnej:

H2O(g) + C = CO + H2

a także elektrolizy soli, kwasów i zasad. Laboratoryjnie wodór można również otrzymać w reakcji bardzo aktywnych metali z grup I i II z wodą:

M (IA lub IIA) + H2O = zasada + H2

Wyjątkiem jest tu beryl. Można też wypierać wodór z kwasów za pomocą metalu leżącego przed wodorem w szeregu elektrochemicznym pierwiastków - powstaje wtedy sól danego metalu oraz wydzielający się wodór. Wyjątkami są tu platyna, miedź, srebro, złoto oraz rtęć.