zespół poglądów wywodzących się z filozofii J. J. Rousseau, stanowiący ideową podstawę sentymentalizmu. Rousseau w swoich pismach przeciwstawiał kulturę naturze. W postępie cywilizacyjnym dopatrywał się przyczyn upadku moralnego. Postulował hasło powrotu do natury, będącej pierwotnym środowiskiem człowieka. Według Rousseau, w stanie naturalnym człowiek był wolny i dobry, a swoje szczęście utracił wraz z powstaniem społecznych więzi i rozwojem cywilizacji. Francuski filozof postulował takie kształtowanie osobowości, które odbudowałoby w człowieku spontaniczne zachowania i przywróciłoby mu stan pierwotnej szczęśliwości. Szczególny wpływ na literaturę tego okresu wywarły dwa dzieła Rousseau: Nowa Heloiza i Wyznania, w których autor podkreślał wagę uczucia w życiu człowieka oraz znaczenie więzi międzyludzkich. Bohaterka Nowej Heloizy stała się wzorem literackim dla wielu pisarzy, znalazła także swoje naśladowniczki w życiu. Elementy russoizmu odnaleźć można także w literaturze romantyzmu.
Potrzebujesz pomocy?