w państwie wczesnopiastowskim stanowiła je ludność kraju zdolna do noszenia broni i powoływana na czas wojny. Od XIII w. pospolite ruszenie składało się już tylko z rycerstwa, a później ze szlachty; w czasach Kazimierza Wielkiego było ono podstawową siłą zbrojną kraju.
Pospolite ruszenie zwoływał król, ale od 1454 r. (przywileje cerekwicko-nieszawskie) musiał uzyskać na to zgodę sejmików ziemskich. Kto się nie stawił na wezwanie, podlegał karze konfiskaty majątku.
W wojnie 13-letniej pospolite ruszenie skompromitowało się, a w XVI w. stało się anachronizmem, dlatego zastępowano je wojskiem zaciężnym. W rzeczypospolitej szlacheckiej były jednak problemy z uzyskaniem odpowiednich dochodów na zaciągnięcie fachowego wojska i dlatego pospolite ruszenie nadal stanowiło podstawę sił zbrojnych kraju (przetrwało aż do 1794 r.).
Potrzebujesz pomocy?
Już uciekasz?
Nie znalazłeś tego, czego szukasz na Bryku?
Jest tutaj pełno osób, które moga Ci pomóc!
Zadaj pytanie i otrzymaj szybką odpowiedź.
