Stres – według Hansa Selye’ego stres to nieswoista reakcja organizmu na wszelkie stawiane mu wymagania. Oznacza to, że organizm reaguje stresem nie tylko na zagrożenie, lecz także na każdą sytuację wymagającą przystosowania./Zespół ogólnego przystosowania – reakcja organizmu na stres, która według Hansa Selye’ego przebiega w trzech etapach: fazie alarmowej, fazie odporności i fazie wyczerpania./Faza alarmowa – etap, w którym organizm rozpoznaje stresor i mobilizuje siły do działania./Faza odporności – etap, w którym organizm przystosowuje się do obciążenia stresowego i nadal próbuje sobie z nim radzić./Faza wyczerpania – etap długotrwałego stresu, w którym zasoby organizmu mogą się wyczerpać, co prowadzi do jego osłabienia./Ocena pierwotna – pierwsza ocena sytuacji pod kątem jej znaczenia dla człowieka. Sytuacja może zostać oceniona jako nieistotna, pozytywna albo stresująca, czyli związana ze stratą, zagrożeniem lub wyzwaniem./Ocena wtórna – ocena własnych możliwości poradzenia sobie z sytuacją. Człowiek zastanawia się, czy ma odpowiednią wiedzę, może liczyć na pomoc innych, dysponuje wystarczającym czasem i jakie działania może podjąć./Eustres – pozytywny rodzaj stresu, który motywuje do działania, poprawia koncentrację i może pomagać w osiąganiu wyników./Dystres – negatywny, zbyt silny lub długotrwały stres, który przekracza możliwości poradzenia sobie z sytuacją./Reakcja „walcz lub uciekaj” – automatyczna reakcja organizmu na zagrożenie lub silny stres, przygotowująca ciało do walki z zagrożeniem albo ucieczki przed nim. Uruchamia ją głównie układ współczulny oraz adrenalina i noradrenalina, powodując m.in. przyspieszenie tętna i oddechu oraz wzrost ciśnienia krwi./Walter Cannon – badacz, który opisał reakcję „walcz lub uciekaj” jako fizjologiczną odpowiedź organizmu na zagrożenie./Reakcja alarmowa – szybka reakcja organizmu na zagrożenie lub stres, mobilizująca ciało do działania. Objawia się m.in. przyspieszonym tętnem, szybszym oddechem, napięciem mięśni i poceniem się./Stadium odporności – etap stresu, w którym organizm przystosowuje się do działania stresora i nadal stara się z nim radzić./Stadium wyczerpania – etap długotrwałego stresu, w którym zasoby organizmu się kończą, co prowadzi do jego osłabienia./Stresory – czynniki lub sytuacje, które wywołują stres./Wypalenie zawodowe – stan długotrwałego wyczerpania fizycznego i psychicznego spowodowany przewlekłym stresem związanym z pracą lub nauką. Może objawiać się brakiem energii, rozdrażnieniem, obojętnością i niechęcią do obowiązków./Robert Sapolsky – amerykański neurolog i badacz stresu, zajmujący się wpływem długotrwałego stresu na organizm. Przewlekły stres może prowadzić m.in. do osłabienia odporności, nadciśnienia i zaburzeń snu./Układ odpornościowy – system chroniący organizm przed patogenami. Tworzą go m.in. leukocyty, przeciwciała, węzły chłonne i śledziona. Krótkotrwały stres może chwilowo pobudzić odporność, natomiast długotrwały stres może ją osłabiać.