Kot w pustym mieszkaniu - podmiot liryczny i adresat wiersza
Podmiot nie ujawnia się wprost w 1. osobie, posługuje się formami bezosobowymi („do wszystkich szaf się zajrzało”) i opisem zachowań kota. Przyjmuje jednak perspektywę zwierzęcia, antropomorfizuje go i wkłada w jego „usta” ludzki żal: „Umrzeć – tego się nie robi kotu”.
Adresatem jest czytelnik, który ma odczytać zapisane metaforycznie doświadczenie człowieka po stracie kogoś bliskiego.
