W tym artykule przeczytasz o:

Cueva de Ardales — historia

Cueva de Ardales to jaskinia w skale góry Cerro de la Calinoria, która zlokalizowana jest w pobliżu wioski Ardales około 50 km od katalońskiej Malagi. Grota została odkryta w 1821 roku, gdy po trzęsieniu ziemi na tych terenach, wcześniej zakryte osadami wejście, odsłoniło się. Charakteryzują ją bardzo bogate zasoby sztuki naskalnej — ponad tysiąc obrazów oraz rycin, pochodzących głównie z czasów paleolitu. 

 
 
 
 
 
Wyświetl ten post na Instagramie
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Post udostępniony przez 🌳A countryside house with incredible gardens #caminitodelrey (@lacencerra)


Badania prowadzone w ostatnich latach przez José Ramosa-Muñoza, profesora archeologii z Uniwersytetu w Kadyksie, ujawniły, że najstarsze z malowideł naściennych wykonane zostały rękami neandertalczyków, a jaskinia na przestrzeni dziesiątek tysięcy lat służyła kolejnym pokoleniom głównie do celów artystycznych.

Przeczytaj również: Przeklęta ladacznica, demoniczna guwernantka. Kim była kobieta, która zawładnęła Adamem Mickiewiczem?

Cueva de Ardales — odkrycia

W czasopismach naukowych "PLoS ONE" i "PANS" opublikowano wyniki pierwszych wykopalisk prowadzonych przez grupę badawczą pod kierownictwem prof. Ramosa-Muñoza, które ostatecznie potwierdziły, że znajdujące się w jaskiniach twory naskalne są ludzkim wytworem. Wcześniej naukowcy nie byli co do tego przekonani, ponieważ myśleli, że ze względu na ich czerwoną barwę mogą być one dziełem natury, powstałym na skutek odkładania się na skałach tlenków żelaza. Podczas wykopalisk zespół badawczy wykazał jednak, że za taki kolor odpowiedzialna jest ochra, czyli naturalny pigment, który musiał pochodzić z zewnątrz jaskini i zostać nałożony na ściany groty przez człowieka.

Badania malowideł przeprowadzone metodą radiometryczną dowiodły, że najstarsze ze znalezionych tam fresków pojawiły się już w średnim paleolicie - 65 tys. lat temu. Homo sapiens natomiast zagościł na tych terenach dopiero 30 tys. lat później. Zatem autorami najstarszej sztuki naskalnej w grocie musieli być neandertalczycy. 

Jakie przeznaczenie miała Cueva de Ardales?

Jak dowiodły badania, jaskinia ta przez dziesiątki tysięcy lat służyła głównie do uprawiania sztuki naskalnej, ponieważ nie znaleziono tam praktycznie żadnych przedmiotów świadczących o tym, by kiedykolwiek mogła być ona miejscem zamieszkania ludzi. 

Powstałe tam dzieła datowane są na różne okresy i wiadomo, że były one tworzone w dużych odstępach czasu, co wskazuje na to, że wiele pokoleń wykorzystywało tę grotę w tym samym celu. Również wówczas, gdy pojawił się w Cueva de Ardales człowiek rozumny, miała ona dla niego to samo przeznaczenie. To wszystko wskazuje więc na wręcz niespotykanie długi czas utrzymywania się tej samej aktywności ludzkiej w konkretnym miejscu.

Analiza znalezionych w jaskini szczątków ludzkich dowiodła natomiast, że w neolicie i chalkolicie grota służyła również jako miejsce pochówków. 

Przeczytaj również: Szlak szczurów. Jak nazistowscy zbrodniarze uciekali do Ameryki Południowej i kto im w tym pomagał?

Cueva de Ardales — malowidła

Najstarsze przykłady sztuki naskalnej w Cueva de Ardales to przede wszystkim wykonane z czerwonej ochry abstrakcyjne znaki — punkty, odciski palców i dłoni. Datowane na późniejsze okresy malowidła pokazują natomiast, jak przez lata i pokolenia rozwinęły się umiejętności twórców, ponieważ jest to już sztuka figuratywna, przedstawiająca m.in. zwierzęta.

 
 
 
 
 
Wyświetl ten post na Instagramie
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

Post udostępniony przez GRUPO CADENA MEDIA TV (@grupocadenamediatv)


Jak tłumaczą naukowcy, w pobliżu Cueva de Ardales znajduje się ponad 30 jaskiń, zawierających podobne malowidła. Wszystkie one mogą być źródłem kolejnych odkryć z zakresu historii kultury europejskiej.

oprac. Joanna Cwynar

 

Przeczytaj również:

Aleksander Kostka-Napierski. Buntownik nabity na pal

10 największych katastrof lotniczych w historii. Dlaczego do nich doszło?

TOP 9 najdziwniejszych kwiatów. Wiele z nich zobaczysz w Polsce