Św. Aleksy urodził się w Rzymie w bogatej chrześcijańskiej rodzinie. Został wychowany w duchu chrześcijaństwa przez swojego ojca Eufemiana. Matka jego była pobożna Aglae. Rodzice Aleksa skrzętnie zadbali oto aby go wykształcić. Aleksy uczył się sztuk filozoficznych. W wieku 24 lata posłuszny woli ojca poślubił Famijanę, która pochodziła z królewskiego rodu. W czasie nocy poślubnej Aleksy podarował królewnie Famijanie, wtedy już swojej żonie pierścień ze złota oraz zapinkę od pasa. Po czym opuścił swoją żonę i udał się do Laudycei. Z Laudycei ruszył do Edessy. Tam umieszczony był na obrazie wizerunek Jezusa Chrystusa. W Edessie Aleksy rozdał cały swój dobytek ubogim. Sam stał się żebrakiem, przywdziewając szaty ubogiego człowieka postanowił żebrać w raz z innymi nędzarzami. Jałmużnę zbierał w przedsionku Kościoła Matki Bożej.

Uzbierane pieniądze oddawał innym swoim braciom. Zostawiał sobie tylko pieniędzy aby mógł cos kupić do zjedzenia. Ojciec dowiedziawszy się o zaginięciu swojego syna wysłał sługi aby w świat aby odnaleźli Aleksa. Aleksy nie opuszczał Eddesy i przedsionka Kościoła Matki Bożej przez 17 lat. Tam służył swoja modlitwą i umartwianiem Bogu i ludziom. Pewnego razu kościelny usłyszał głos mówiący z obrazu świętej Panienki. Maria prosiła kościelnego aby przekazał Aleksemu, że jest godny wejścia do królestwa niebieskiego i że zaprasza go do Kościoła. Wieść o tym wydarzeniu rozniosła się po całej okolicy i mieszkańcy zaczęli darzyć przez to Aleksego szacunkiem

Pokora i ubóstwa Aleksego nie pozwalało mu dłużej zostać w Edessie, dlatego udał się do Tarsu znajdującego się w Cylicji. Po jakimś czasie wrócił do Rzymu, gdzie postanowił pozostać w domu swojego ojca ale jako żebrak. W ten sposób nie chciał być rozpoznany i nie chciał być dla nikogo balastem. Poszedł do swojego ojca a ten zgodził się go przyjąć pod swój dach. Aleksy i tam trwał ciągle na modlitwach stając się nie raz pośmiewiskiem dla sług jego ojca. Tam pozostał na 17 lat.

W niedziele w Kościele parafialnym wierni usłyszeli głos z samego nieba aby szukali męża Bożego, który ma modlić się za Rzym. Szukając Aleksego weszli też do domu Eufemiana. Tam zastali Aleksego, który już nie żył. W jego ręku widniała kartka, której nikt nie mógł wyciągnąć. Zaniepokojony ojciec Aleksego pobiegł najpierw do cesarza a następnie do papieża aby opowiedzieć całą historię. Papież po wysłuchaniu Eufemiana poszedł do jego domu, gdzie z ręki zmarłego Aleksego wyciągnął kartkę, którą następnie kazał wszystkim przeczytać. Ojciec Aleksego nie mógł w to wszystko uwierzyć i na wieść o tym zemdlał.

Papież zadecydował aby ciało Aleksego wywieź z domu i przenieść je na noszach prze całe miasto. Wówczas zaczęły dziać się cuda. Chorzy na skutek dotknięcia ciała zmarłego Aleksego zdrowieli. Następnie zwłoki jego przeniesione zostały do Kościoła, gdzie ludzie modlili się przez 7 dni. Po złożeniu do grobowca zwłok Aleksego zaczął z niego wydobywać się piękny zapach.

Osoba Aleksego to przykład świętości ascetycznej. Wyrzekł się on przyjemności związanych z życiem na ziemi oraz wszelkich dóbr materialnych. Żyjąc z dala od bliskich i w skrajnym ubóstwie chce osiągnąć doskonałość a przez to zbawienie.