Co to są rymy żeńskie

Rymy żeńskie to jeden z rodzajów rymu, czyli brzmieniowego efektu w wierszu, wynikającego z celowego wyboru wyrazów na końcu wersu. Rymy żeńskie są odróżniane od męskich na podstawie rodzaju akcentu, padającego w ostatnim wyrazie wersu, gdyż  rymy w polskich wierszach są związane z odpowiednim akcentem.  Rymy żeńskie to rymy oparte na akcencie paroksytonicznym (na przedostatnią sylabę).

Można też powiedzieć, że rymy żeńskie są wyróżniane ze względu na długość rymującej się części. Rymy żeńskie są półtorazgłoskowe, podczas gdy rymy męskie - jednozgłoskowe. Oznacza to, że w przypadku rymów żeńskich rymuje się półtorej sylaby. Innymi słowy rym żeński polega na zgodności brzmieniowej samogłosek w przedostatniej i ostatniej sylabie.

Rymy żeńskie występują zwykle w wierszu sylabicznym, czyli wierszu o jednakowej liczbie sylab w wersie i stałym akcencie na przedostatnią sylabę, posiadającym średniówkę w wersach dłuższych niż ośmiosylabowe.

Rymy żeńskie - przykłady

Rymy żeńskie są najczęściej spotykanym w poezji typem rymów, więc nietrudno podać ich przykłady. Łatwo odróżnić rymy żeńskie od rymów męskich. Rymy żeńskie występują w wyrazach zbudowanych z przynajmniej dwóch sylab, natomiast rymy męskie to rymy jednosylabowe.

Przykłady rymów żeńskich: plama - dama, woda - kłoda, mowa - nowa, piła - mogiła, dziewczyna - maszyna, w oku - mroku, spała -grała, wiele - miele, boso - proso, rano - brano, robota - prostota, ratunek - frasunek, komik - tomik, itp.