Giovanni Boccaccio przyszedł na świat w małym mieście Certaldo, które znajduje się w Toskanii w 1313 roku. Lata młodzieńcze przywiodły go do Neapolu. Tam też przez równe 6 lat był praktykantem u kupca. Później, zresztą pod silną presją swojego ojca, zaczął studiować na studiach prawniczych. Ale od najwcześniejszych lat interesował i fascynował się literaturą i sztuką starożytną. Jako młody człowiek był bardzo dobrze wychowany i dobrze wykształcony co też pozwoliło mu na obcowanie z zacnym arystokratycznym środowisku. Kiedy miał dwadzieścia trzy lata zapoznał się z dwudziesto trzy letnią Marią da' Cquino. Oczywiście zakochał się w niej, a ich związek trwał blisko trzy lata. Uważa się, że kobieta ta miała ogromny wpływ na twórczość młodego wówczas pisarza. To dzięki niej mógł pisać i poszukiwać rozmaitych inspiracji. Często także jej prototyp można odnaleźć w jego utworach - w "Płomyku" była Fiammenttą - a jak wiadomo to ona przedstawia opowieść o sokole.

Twórca czerpał również wiele inspiracji z twórczości Petrarki. Zresztą obaj pisarze przyjaźnili się od 1350 roku. Znana jest plotka, że autor właśnie dzięki swemu przyjacielowi pokonał swój wielki twórczy kryzys, podczas którego omal nie zniszczył swoich dzieł. A co ciekawe kryzys ten zaczęła wróżba tajemniczego zakonnika, który w 1362 roku powiedział autorowi, że jeśli nie przestanie tworzyć to szybko umrze. Data ta oznacza również koniec jego pracy twórczej, nie powstały spod jego pióra żadne nowe dzieła. Pisarza zmarł w Certaldo w 1375 roku.

Jego początkowe dzieła zainspirowane były dziełami starożytnymi, antycznymi. Były one stylizowane na dzieła literatury dworskiej. Najbardziej znanym i cenionym jego dziełem jest zbiorek opowiadań zatytułowanych - "Dekameron". Mówi się o tym dziele, że jest to "ludzka komedia". Utwór opisuje czternastowieczne Włochy. Autor posługuje się tu nową, przez siebie stworzoną, formą - nowelą. Pisarz miał na myśli, że będzie to gatunek przekazywany ustnie, dlatego planowo miał zwięzłą i skumulowaną treść i najczęściej jeden główny wątek, na którym zbudowana była cała akcja utworu.