Gwiazdozbiory to zupełnie przypadkowe ugrupowania gwiazd, zajmujące pewien obszar nieba. Gwiazdy tworzące gwiazdozbiór nie są ze sobą zazwyczaj fizycznie związane. Ich bliska lokalizacja na niebie jest wynikiem geometrycznego efektu rzutowania ich położeń na sferę niebieską.

Gwiazdy łączono w charakterystyczne kształty i nadawano rozmaite nazwy.

Już w czasach starożytnych wyodrębniono kilkadziesiąt takich charakterystycznych układów gwiazd, które ułatwiały orientację na niebie. Nazwano je gwiazdozbiorami. Ich nazwy, zaczerpnięte z mitologii greckiej, w większości przypadków obowiązują do dnia dzisiejszego.

Natomiast gwiazdozbiory południowego nieba zostały zidentyfikowane i nazwane dopiero w czasach nowożytnych, w dobie odkryć geograficznych. Nadano im nazwy głównie urządzeń lub instrumentów naukowych. I tak do powiększenia liczby znanych konstelacji przyczynili się w XVII i XVIII wieku J.Heweliusz, E.Halley, J.Kepler, N.L. de Lacaille i J.Bode. W XIX wieku do listy gwiazdozbiorów doszły kolejne.

Pierwotne nie istniały żadne normy dotyczące granic gwiazdozbiorów. Dopiero w 1928 roku uściślono je i obecnie niebo jest podzielone na 88 gwiazdozbiorów.