Prąd elektryczny to nic innego jak przepływ ładunków.

Jednostka ładunku elektrycznego w układzie SI jest kulomb. Jeden kulomb jest równy ładunkowi q przepływającemu przez poprzeczny przekrój przewodnika w czasie jednej sekundy. Natężenie płynącego w tym przewodniku prądu musi wynosić jeden amper.

Różnica energii potencjalnej miedzy dwoma dowolnymi punktami znajdującymi się w polu elektrycznym jest równa pracy wykonanej przez zewnętrzną siłę zachowawczą przy przemieszczaniu ładunku z jednego punku do drugiego.

Natomiast stosunek tej wykonanej pracy W do wartości przemieszczanego ładunku q jest równy różnicy potencjałów między tymi dwoma punktami.

Zazwyczaj jako potencjał odniesienia czyli V przyjmuje się potencjał punktu znajdującego się w nieskończoności. Ma on zerową wartość. Zbiór punktów o jednakowym potencjale elektrycznym nosi nazwę powierzchni ekwipotencjalnej.

Jednostką różnicy potencjałów, czyli napięcia jest wolt.

Wypadkowy potencjał elektryczny pochodzący od wielu ładunków punktowych oblicza się poprzez sumowanie potencjałów pochodzących od poszczególnych ładunków.

Jak już wcześniej zostało wspomniane prąd elektryczny polega na uporządkowanym ruchu ładunków elektrycznych. W najpopularniejszych przewodnikach, metalach, nośnikami ładunków są elektrony.

Prąd elektryczny charakteryzowany jest przez wielkość zwaną natężeniem. Jest to stosunek ilości ładunku Q przemieszczającego się przez poprzeczny przekrój przewodnika w danym czasie t do tego czasu.

W układzie SI jednostką natężenia prądu jest 1 amper A.

Prawa dotyczące prądu elektrycznego:

Prawo Ohma mówi, że stosunek napięcia U , które zostało przyłożone do przewodnika do natężenia prądu I płynącego przez ten przewodnik ma stałą wartość i nosi nazwę oporu elektrycznego R.

Jednostką oporu elektrycznego jest ohm.

Ładunek poruszający się w przewodniku traci energię, która wydziela się w postaci ciepła. Straty mocy elektrycznej P można obliczyć ze wzoru:

Natomiast na podstawie prawa Ohma zależność powyższą można przedstawić jako:

 lub

Dla obwodu zamkniętego prawo Ohma można zapisać jako:

gdzie to siła elektromotoryczna czyli energia, która jest przekazywana ładunkowi w źródle prądu.

Natomiast pozostałe wielkości to opór wewnętrzny i opór zewnętrzny.

Prawa Kirchhoffa:

I prawo Kirchhoffa stwierdza, że suma natężeń prądów, przepływających przez węzeł jest równa zero.

Węzłem określa się punkt rozgałęzienia.

II prawo Kirchhoffa informuje, że w obwodzie zamkniętym algebraiczna suma wszystkich sił elektromotorycznych i przyrostów napięć wynosi zero.(spadek napięcia traktowany jest jako przyrost ujemny).

Obwód elektryczny jest to zespół elementów przez który możliwy jest przepływ prądu elektrycznego. Elementy w obwodzie mogą być połączone równolegle, szeregowo lub na sposób mieszany.

Wyróżnia się dwa typy obwodów: obwody prądu stałego i obwody prądu przemiennego.

Pomiarów natężenia prądu elektrycznego dokonuje się za pomocą amperomierza, napięcia elektrycznego za pomocą woltomierza, a oporu elektrycznego z użyciem omomierza.