Sole są to krystaliczne związki chemiczne o wzorze ogólnym MexRy, pochodne kwasów, zawierające w wodnych roztworach kationy metali (Me). Cząsteczki soli tworzą te właśnie kationy, połączone resztami kwasowymi (R). Wyjątkiem są sole amonowe, w których kationy metalu zastąpione są grupą NH4. Sole powstają głównie w wyniku reakcji kwasów z zasadami, metalami lub tlenkami metali. Ich rozpuszczalność w wodzie może być zarówno bardzo dobra, jak i bardzo słaba. Wodne roztwory soli oraz stopione sole są dobrymi elektrolitami.

Sole dzielimy na dwie główne grupy: tlenowe (nazwa z końcówką -an) oraz beztlenowe (nazwy z końcówką -ek).

Sole charakteryzują się podobnymi właściwościami fizycznymi. Są zazwyczaj krystalicznymi ciałami stałymi, o barwie białej, choć wiele soli ma również inne barwy, np. niebieską (CuSO45H2O), żółtą (PbI2), czerwoną (HgI2) lub czarną (CuS).

Pod względem właściwości chemicznych sole są bardziej zróżnicowane. Odczyn ich wodnego roztworu może być obojętny, jeśli nie zawierają one w cząsteczkach atomów wodoru pochodzących od kwasu ani grup wodorotlenowych. W wielu przypadkach sole ulegają jednak hydrolizie, w wyniku której odczyn ich wodnych roztworów może być zarówno kwaśny, jak i zasadowy. Reakcje soli są reakcjami jonowymi - zdysocjowane sole występują w roztworach w postaci jonów.

Zależnie od przebiegających reakcji i ichoduktów, można wyróżnić cztery rodzaje dysocjacji:

1. dysocjacja na kationy metali i aniony reszt kwasowych, w których kation ma ładunek dodatni równy wartościowości metalu w danym związku a anion odpowiedni ładunek ujemny. Przykłady:

a) Na3PO4 → 3Na+ + PO43-

b) K2CO3 → 2K+ + CO32-

c) Al2S → 2Al+ + S2-

d) Fe(NO3)2 → Fe2+ + 2NO3-

e) CuSO4 → Cu2+ + SO42-

2. reakcja soli z kwasami, w wyniku której powstaje inna sól i inny kwas. Przykłady:

a) H2SiO3 + 2NaCl → Na2SiO3 + 2HCl

b) 2NaCl + H2SO4 → Na2SO4 + 2HCl

3. reakcja soli z zasadami, w wyniku której powstaje inna zasada i inna sól. Przykłady:

a) FeCl3 + 3NaOH → Fe(OH)3 + 3NaCl

b) 2NaCl + Cu(OH)2 → 2NaOH + CuCl2

4. reakcja dwóch soli, w wyniku której powstają dwie inne sole. Przykłady:

a) AgNO3 + NaCl → NaNO3 + AgCl

Sole, ze względu na swoje właściwości, znalazły bardzo szerokie zastosowania. Azotany(V) (sole kwasu azotowego(V)) są stosowane w produkcji materiałów wybuchowych, prochu strzelniczego, szkła, jako dodatki do konserwacji mięsa (zachowują jego naturalną barwę), w lecznictwie, kosmetyce oraz w laboratoriach analitycznych jako odczynniki. Azotany dodaje się również do nawozów sztucznych, w celu uzupełnienia niedoboru azotu u roślin.

Siarczany(VI) (sole kwasu siarkowego(VI)) używa się do produkcji farb, barwników, atramentu, środków piorących, szkła, papieru oraz gipsu palonego. Stosowane są również jako konserwanty do drewna i ogrodnicze środki grzybobójcze.

Sole kwasu węglowego (węglany) znalazły zastosowanie przy produkcji specjalnych mikroskopów.

Fosforany(V) (sole kwasu fosforowego(V)), ze względu na ważną rolę fosforu w budowie organizmów roślinnych i zwierzęcych, są stosowane jako nawozy mineralne (superfosforat, precypitat, fosforyt).

Spośród soli beztlenowych najszersze zastosowanie w przemyśle znalazły sole kwasu solnego - chlorki. Jak większość soli, są to związki krystaliczne, dobrze rozpuszczalne w wodzie. Najważniejszym związkiem z tej grupy jest z pewnością NaCl (chlorek sodu), który jest podstawowym surowcem przemysłu chemicznego, spożywczego i przetwórczego. Duże ilości NaCl są zużywane bezpośrednio jako tzw. sól kuchenna. Chlorek sodu jest również stosowany w metalurgii, w przemyśle ceramicznym i mydlarskim oraz do sporządzania solanek chłodzących.