Środowisku leśnemu zagraża wiele czynników. Klasyfikuje się je według przyczyn ich powstawania na czynniki biotyczne, abiotyczne i antropogeniczne.

Czynniki abiotyczne to takie zjawiska jak powodzie, susze czy silne wiatry. Czynniki związane ze zjawiskami klimatycznymi mogą powodować rozległe szkody w drzewostanach. Przykładem może być tu wichura, która w roku 2004 zniszczyła setki hektarów lasów w Tatrach Słowackich.

Czynniki biotyczne to czynniki pochodzenia naturalnego, biologicznego. Należą do nich przede wszystkim niektóre gatunki owadów i grzybów, które potrafią w znaczący sposób wpłynąć na stan roślinności leśnej. Największe szkody powoduje masowe pojawienie się owadów w lasach (tak zwane gradacje). Szkodniki niszczące drzewa dzieli się na szkodniki pierwotne (żerują na liściach drzew) oraz szkodniki wtórne, które żerują przede wszystkim pod korą drzew. Przykładów masowego ataku na lasy, zwłaszcza na lasy iglaste, jest w Polsce wiele. W latach osiemdziesiątych owady wyniszczyły duże połacie lasów sudeckich. Kiedyś próbowano walczyć ze szkodnikami poprzez wycinkę drzew już zaatakowanych albo stosując środki chemiczne. Jednak metody te okazały się mało skuteczne i obciążone zbyt dużymi skutkami ubocznymi. Współcześnie propaguje się walkę ze szkodnikami wykorzystującą jak najbardziej naturalne metody. Stosuje się pułapki na owady oraz ich naturalnych wrogów: ptaki.

Czynnikami antropogenicznyminazywa się wszystkie zagrożenia mające swoje źródło w nieodpowiedzialnej działalności człowieka. Zalicza się do nich między innymi pożary lasów wywołane umyślnymi podpaleniami albo wypalaniem traw w pobliżu terenów leśnych. Niebezpieczne są wizyty leśnych turystów w czasie, kiedy ściółka leśna jest wysuszona a przez to wyjątkowo łatwopalna. Pomimo stałego informowania w mediach o zaistnieniu poważnego niebezpieczeństwa pożaru lasów w czasie suszy, częste są przypadki pożarów spowodowanych przez działalność człowieka.

Kolejnym czynnikiem antropogenicznym obumierania lasów jest zwiększenie stężenia substancji szkodliwych gromadzących się w powietrzu. Zanieczyszczenia powietrza powodują niekorzystne zmiany w glebie. Działają na drzewostan lasów również w sposób bezpośredni. Pyły osadzające się na liściach roślin utrudniają proces fotosyntezy i prowadzą do osłabienia rośliny. Bardzo niebezpieczne są zanieczyszczające środowisko tlenki siarki, które są produktem ubocznym wielu procesów przemysłowych. Kwaśne deszcze powstałe w wyniku skażenia powietrza związkami siarki, znacznie wyniszczają drzewostan. Najbardziej narażone na degradację pod wpływem zanieczyszczeń środowiska są drzewa iglaste. Dlatego w walce o przetrwanie drzewostanów w zanieczyszczonych regionach stosuje się metodę nasadzania lasów mieszanych z przeważającą ilością drzew liściastych, bardziej odpornych na zanieczyszczenia.