strajk ( z jęz. ang. strike - przerwanie lub zaprzestanie na pewien czas)

grupowe i dobrowolne przerwanie pracy przez pracowników na pewien okres, by zmusić w ten sposób pracodawcę do spełnienia przedłożonych żądań.

· Strajkiem powszechnym (generalnym) określa się sytuację, gdy pracę przerwą pracownicy wszystkich sektorów gospodarki w całym mieście, państwie, zagłębiu przemysłowym bądź jakiejś branży (np. wszyscy kierowcy w kraju) - zazwyczaj organizowany jest, by zmusić rząd do zmiany polityki.

· Strajk włoski to forma strajku polegająca na mało wydajnej pracy: np. celnicy wyjątkowo dokładnie i długo wypełniają swoje zadania, co znacznie wydłuża czas odprawy na granicach.

· O strajku okupacyjnym mówi się, gdy pracownicy nie opuszczają swojego miejsca pracy, by uniemożliwić pracodawcy zatrudnienie kogoś innego.

· Strajk głodowy - gdy pracownicy okupują miejsce pracy i jednocześnie podejmują głodówkę.

W Polsce największe strajki miały miejsce latem 1980 r., a głównym celem strajkujących było zmuszenie rządu PRL do podpisania i realizacji 21 postulatów (sierpień 1980).