działacz Partii Demokratycznej, prezydent USA w czasie II wojny światowej. Pochodził z zamożnej i wpływowej rodziny, ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Harwarda w Cambridge USA i na Columbia University. Początkowo podjął praktykę adwokacką, ale już w 1911 r. został wybrany na senatora stanu Nowy Jork. Pełnił tę funkcję przez 2 lata, a następnie został zastępcą sekretarza ds. marynarki (lata 1913-20).
W 1921 r. zachorował na chorobę Heine-Medina i został częściowo sparaliżowany, co na pewien czas wykluczyło go z polityki. Nie załamał się i w 1928 r. został wybrany na gubernatora stanu Nowy Jork, a w 1932 r. - na prezydenta USA. Jako jedyny w historii wybierany był na to stanowisko czterokrotnie - z powodu nadzwyczajnych okoliczności (II wojna światowa). By przezwyciężyć wielki kryzys ekonomiczny stworzył tzw. "New Deal" - program interwencjonizmu państwowego. Nawiązał też stosunki dyplomatyczne z ZSRR i prowadził bardzo otwartą politykę wobec Ameryki Łacińskiej.
Po wybuchu II wojny światowej przez pewien czas prowadził politykę neutralności, ale w 1941 r. wprowadził tzw. program "Lend-Lease" oraz rozpoczął tworzenie wielkiej koalicji antyfaszystowskiej. Opowiadał się za ścisłą współpracą aliantów w wojnie - zawarł nawet układ o pomocy i przyjaźni z ZSRR.
Mimo kłopotów zdrowotnych uczestniczył w konferencjach Wielkiej Trójki, odegrał też dużą rolę przy tworzeniu ONZ. Zarzuca mu się zbytnią ustępliwość wobec Stalina i doprowadzenie do podziału Europy na strefy wpływów. Zmarł przed zakończeniem wojny.
Potrzebujesz pomocy?
Już uciekasz?
Nie znalazłeś tego, czego szukasz na Bryku?
Jest tutaj pełno osób, które moga Ci pomóc!
Zadaj pytanie i otrzymaj szybką odpowiedź.
