GOEBBELS JOSEPH (1897-1945)

jeden z najbliższych współpracowników Hitlera, szef propagandy nazistowskiej. Pochodził z Rheydt, małego nadreńskiego miasteczka, gdzie ukończył szkołę parafialną i gimnazjum, a następnie, dzięki stypendium katolickiemu, podjął studia uniwersyteckie (w Bonn, Freiburgu, Würzburgu, Kolonii, Frankfurcie, Monachium i Berlinie). Marzył o zostaniu pisarzem, ale jego próby literackie kończyły się niepowodzeniami. Cierpiał na chorobę szpiku kostnego i z tego powodu okulał na jedną nogę; później twierdził, że to kalectwo jest wynikiem ran wojennych. W młodości związał się z Niemiecką Partią Ludową (socjaliści) Georga Strassera, pełniąc rolę jego sekretarza i redaktora biuletynu prasowego.

Zafascynowany postacią Hitlera Goebbels wstąpił w 1924 r. do NSDAP. Już po dwóch latach został szefem berlińskiego okręgu partii i zajmował się wydawaniem "Der Angriff" - organu prasowego NSDAP (w latach 1927-33). W 1928 r. wszedł do Reichstagu i został szefem propagandy NSDAP. Gdy Hitler doszedł do władzy (1933 r.), mianował Goebbelsa ministrem propagandy i oświecenia publicznego III Rzeszy. To on wydał rozkaz zniszczenia wszystkich książek, które naziści uznali za szkodliwe i antyniemieckie oraz organizował bojkoty żydowskich sklepów, pożar Reichstagu i "noc kryształową". Prześladował tych niemieckich uczonych i artystów, którzy byli niechętni wobec nazizmu. Jego dewizą propagandową było hasło: "Kłamstwo wielokrotnie powtarzane staje się w końcu prawdą". Napisał w tym okresie sporo książek, z których najsłynniejsze to: Kampf um Berlin (1932 r.) i Vom Kaiserhof zur Reichskanzlei (1934 r.), gdzie gloryfikuje poglądy narodowo-socjalistyczne. Kochał luksus i kobiety, które uwodził w swoich licznych willach i na jachcie zacumowanym w Wenecji. Do dzisiaj uchodzi za geniusza propagandy, a jego nazwisko stało się symbolem demagogii i zakłamania. Choć był przeciwnikiem wojny z ZSRR, nie wahał się nakłaniać Niemców do brania w niej udziału. Był fanatycznym wielbicielem Hitlera i wyznawcą jego ideologii. W 1944 r. został pełnomocnikiem Rzeszy ds. totalnej mobilizacji i komisarzem obrony Berlina. Do samego końca zapewniał Niemców, że zwycięstwo jest już bliskie. 30 IV 1945 r. Hitler mianował go kanclerzem Rzeszy, ale już następnego dnia Goebbels otruł sześcioro swoich dzieci i wydał rozkaz zastrzelenia swojej żony i siebie.