Autorem książki pt. „Kamienie na szaniec” jest Aleksander Kamiński. Żył w latach okupacji, podczas której miał duży kontakt z młodzieżą.

Książka powstała w Warszawie. Pierwszy nakład wydrukowano w 1942 r. Było to wydanie konspiracyjne. W tej wersji książki nie była jeszcze opisana śmierć „Zośki”.

Problemami opisanymi w tej książce są: patriotyzm, samokształcenie się, praca nad sobą, samokształcenie się, praca nad sobą, zachęta do walki, autorytety w postaci zwykłych chłopców warszawskich. Inspiracją do napisania tego utworu była chęć ukazania obrazu okupowanej Warszawy. Kamiński wykorzystał do tego pamiętnik „Zośki” oraz wspomnienia związane z Akcją pod Arsenałem.

Moim zdaniem powieść jest bardzo ciekawa. Wzbogaca nas w wiedzę z zakresu II wojny światowej. Książka została napisana w formie dokumentu opartego na faktach. Ukazuje przeżycia zwykłych ludzi. Także walkę ze swoimi przeciwnościami podczas okupacji (np. problem zabijania). Tematem utworu jest dorastanie młodzieży i kształtowanie ich charakteru oraz osobowości w czasie II wojny światowej.

Uważam, że książka została napisana w przystępny sposób. Ciekawym, prostym językiem. Myślę, że dokument doskonale opisuje chłopców, którzy są godni naśladowania. Przybliża obraz społeczeństwa w czasie okupacji. Ukazuje nam, jak młodzi ludzie radzili sobie w tych trudnych latach konspiracji, walki z okupantem.

Uważam, że tą książkę, będę najlepiej wspominała ze wszystkich przeczytanych lektur szkolnych.