wiersz biały

wiersz bezrymowy. Może się pojawiać jako bezrymowa postać każdego systemu wersyfikacyjnego. Brak rymu rekompensowany jest w nim innymi formami organizacji tekstu, np. podkreśleniem układów składniowych lub intonacyjnych.

Do literatury polskiej wiersz biały wprowadził J. Kochanowski w Odprawie posłów greckich. Do dziś występuje w tłumaczeniach antycznej poezji. Pisali nim m. in.: C. K. Norwid, J. Słowacki.

"niczego nie tłumaczy

niczego nie wyjaśnia

niczego się nie wyrzeka

(...)

nie spełnia nadziei

nie stwarza nowych reguł gry

nie bierze udziału w zabawie

ma miejsce zakreślone

które musi wypełnić

jeśli nie jest mową ezoteryczną

jeśli nie mówi oryginalnie

jeśli nie zadziwia

widocznie tak trzeba

jest posłuszna własnej konieczności

własnym możliwościom

i ograniczeniom

przegrywa sama ze sobą

nie wchodzi na miejsce innej

i nie może być przez inną zastąpiona

otwarta dla wszystkich

pozbawiona tajemnicy

ma wiele zadań

którym nigdy nie podoła"

(T. Różewicz, Moja poezja)