nieformalna grupa ludzi, złożona zazwyczaj z artystów, których wspólną cechą jest postawa buntu wobec zastanych norm społecznych i obyczajowych. Typowy dla cyganerii jest oryginalny, niekonwencjonalny i ekscentryczny tryb życia i formy zachowania. Wyróżniają się strojem (np. długie czarne peleryny i kapelusze). Pierwsza grupa cyganerii artystycznej, buntującej się przeciwko mieszczańskim normom, uformowała się we Francji w latach 30. XIX wieku. W Polsce do najbardziej znanych należą Cyganeria Warszawska (ok. 1840) oraz przede wszystkim krakowska cyganeria, istniejąca w okresie Młodej Polski, a opisana m.in. przez Tadeusza Boya-Żeleńskiego. Duchowym przywódcą cyganerii młodopolskiej, występującej przeciwko konserwatywnej obyczajowości mieszczaństwa krakowskiego, był Stanisław Przybyszewski (zob. przybyszewszczyzna).
Potrzebujesz pomocy?