Cecha utworu literackiego wywołująca u odbiorcy wrażenie "prawdziwości" przedstawionych zdarzeń i przeżyć wewnętrznych bohaterów. Wrażenie
autentyczności powstaje dzięki obfitości szczegółów, narracji
pierwszoosobowej, zastosowaniu konwencji narratora świadka itp.
zabiegów. Kierunek w poezji międzywojennej reprezentowany przez S. Czernika i pismo "Okolica Poetów"
(1935-1939), ukształtowany w opozycji do skamandrytów i
awangardy. W swym programie kładł on nacisk na
przeżycia poety, wynikające z jego doświadczenia życiowego.
