polityk, premier rządu polskiego na uchodźstwie. Od młodości związał się z PPS i bardzo szybko awansował do kierownictwa Organizacji Bojowej tej partii, a w roku 1906 opowiedział się po stronie PPS-Frakcja Rewolucyjna. W 1918 r. został ministrem w rządzie powołanym w Lublinie przez I. Daszyńskiego, a następnie w rządzie J. Moraczewskiego był ministrem poczt i telegrafów. W latach 1919-35 był posłem na sejm i jednocześnie zasiadał w Centralnym Komitecie Wykonawczym PPS, którego w 1931 r. został przewodniczącym.
Podczas II wojny światowej kierował działalnością podziemnej PPS-WRN, ale w 1944 r. wyjechał do Londynu. 29 XI 1944 r. został premierem rządu RP na uchodźstwie i pozostał nim aż do cofnięcia przez aliantów uznania dla tego rządu (28 VI 1945 r.), tzn. do powstania Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej. Arciszewski był zdecydowanym przeciwnikiem układów jałtańskich i zarzucił aliantom zdradę. Aż do śmierci aktywnie działał wśród Polonii na Zachodzie.
Potrzebujesz pomocy?