Skomentuj fragment „U nas w Aushwitzu” Rozdział VII do słów „Nie ma dobra,które na nią pozwala”

potrzebuje to na jutro niestety na ocene

Odpowiedzi (1)

joanna24 2 tygodnie temu

Zgłoś

Fragment "U nas w Auschwitz" przedstawia rozmyślenia Tadeusza o rzeczywistości obozowej. Zdaje on sobie sprawę, że na obozach ludzie się bogacą. Człowiek traktowany jest jako siła robocza. Ludzie pozbawieni są godności, nie mają wolnego czasu, nie posiadają żadnych rzeczy. Wszystko co mają to ubranie i chusteczka do nosa. Nawet te drobne rzeczy zostają im zabrane gdy zasłabną czy gorzej się poczują i nie będą się w stanie bronić. Po śmierci dla jedyne co jest ważne to nie pochówek ale wyrwanie złotych zębów. Niemcy czerpią ogromy zysk z obozów, ale co jest bardziej niezrozumiałe niektóre przedsiębiorstwa wzbogaciły się podczas budowy Auschwitz. Całość rozmyśleń Tadeusza podsumowuje ten cytat: "Nie ma piękna, jeśli w nim leży krzywda człowieka. Nie ma prawdy, która tę krzywdę pomija. Nie ma dobra, które na nią pozwala".
Patrząc na to z perspektywy naszych czasów, kiedy ludzie mają wszystko, są wolni, mają domy, własne życie, ciężko jest czytać te książkę obojętnie. Ludzie bogacili się na czyjejś krzywdzie, traktowali ludzi jak zwierzęta co jest nie do wyobrażenia. Rozmyślenia Tadeusza pokazują, że ludzie potrafią być okropni dla innych. Największe zło jakie spotkało człowieka zostało stworzone przez ludzi, którzy zabłądzili w życiu i zapomnieli o jakichkolwiek wartościach. Rozdział VII można traktować jako przestrogę Borowskiego, która pokazuje że człowiek zaślepiony pieniędzmi, władzą jest w stanie zniszczyć drugiego człowieka.

0
0

Potrzebujesz pomocy?

Opowiadania (Język polski)

Korzystanie z portalu oznacza akceptację Regulaminu.

Polityka Cookies. Prywatność. Copyright: INTERIA.PL 1999-2018 Wszystkie prawa zastrzeżone.