Postać Hamleta wykreował Wiliam Szekspir. Bohater ten stał się w literaturze symbolem człowieka niezdolnego do działania, niezdecydowanego w swoim postępowaniu. Uważam, że Hamlet nie był człowiekiem szalonym. W swojej pracy postaram się przedstawić argumenty dotyczącej mojej tezy.

Tematyka dzieła Wiliama Szekspira oparta jest na tajemniczej śmierci ojca głównego bohatera Hamleta. Młody człowiek staje przed ogromnym problemem. Hamlet musi dowiedzieć się prawdy na temat tej śmierci, ponieważ wersja, którą przedstawił Klaudiusz nie jest zgodna z rzeczywistością. Bohater nie zaufał temu, co mówił Klaudiusz i postanowił ustalić prawdziwą wersję wydarzeń. Hamletowi prawdę objawia duch jego ojca i żąda od zemsty za zbrodnię, której dokonała matka Hamleta oraz Klaudiusz. Tytułowego bohatera dramatu Szekspira ogarniają jednak wątpliwości i traci sens życia. Hamlet decyduje się w końcu udawać szaleńca, aby upewnić się czy zbrodnia została dokonana przez matkę i Klaudiusza. Uważam, że nie można powiedzieć o nim, że był człowiekiem szalonym, ponieważ z premedytacją wybrał taką właśnie drogę.

Moim zdaniem Hamlet jest przykładem bohatera odpowiedzialnego, a jego dojrzewanie przyspieszyło poczucie obowiązku wobec zamordowanego ojca. Hamlet staje się z czasem człowiekiem, który wykazuje się wystarczająco silny, aby przejąć władzę w Danii. Uważam, że bohater ten jest przykładem postaci, która jest nieustannie nękana wątpliwościami moralnymi.

Myślę, że Hamlet jest przykładem bohatera, którego postępowanie nie świadczy o słabości, ale o inteligencji. Jego działanie miało przecież na celu pokazanie ludowi kim naprawdę jest Klaudiusz.