Światło - promieniowanie elektromagnetyczne, którego długość fali zawiera się w granicach 400 nm. - 760 nm. Rozchodzi się w próżni z prędkością c = 299792,458 km/s. W skład promieniowania elektromagnetycznego rozumianego jako światło wchodzi nie tylko światło widzialne, ale także promieniowanie ultrafioletowe i podczerwone. Promieniowania ta jednak nie są rejestrowane przez oko ludzkie. Promieniowanie ultrafioletowe ma długości fal mniejsze niż barwa fioletowa światła widzialnego, a podczerwień dłuższe niż barwa czerwona. Badaniem zachowania się światła zajmuje się optyka. O świetle nie można jednoznacznie powiedzieć czym tak naprawdę jest. Ponieważ w niektórych zjawiskach, kiedy światło oddziałuje w sposób bierny z materią, ( gdy światło nie zmienia swojej długości fali ) zachowuje się tak jakby było falą. Są to zjawiska odbicia i załamania, interferencja i dyfrakcja światła, a także fakt istnienia polaryzacji światła. Z drugiej strony w przypadkach kiedy światło oddziałuje w sposób czynny z materią, ( gdy długość fali światła ulega zmianie ), czyli w przypadkach zjawiska fotoelektrycznego, jonizacji czy absorpcji promieniowania, światło zachowuje się tak jakby było strumieniem cząstek - tzw. fotonów. Tą dwuznaczność natury światła określa się mianem dualizmu korpuskularno - falowego. Jednak im większe długości fali, światło przejawia naturę korpuskularną, a gdy długość fali maleje tym bardziej światło wykazuje własności charakterystyczne dla fal. W przypadku światła obserwujemy zjawisko dyspersji, czyli zależność propagacji światła od jego częstotliwości. Dyspersja jest odpowiedzialna za rozszczepienie światła przechodzącego przez pryzmat. Ponieważ światło białe jest złożeniem wszystkich barw od fioletu do czerwieni, a każda z nich jest promieniowaniem elektromagnetycznym o innej częstotliwości, to dana barwa będzie się poruszała przez ośrodek z inną prędkością niż inna barwa światła.

Podstawowym źródłem światła na Ziemi jest Słońce. Światło w Słońcu powstaje w wyniku reakcji jądrowych zachodzących w jego wnętrzu. Jednak światło może wytwarzać także każde ciało stałe, ciekłe czy gazowe. Najczęściej aby ciało takie stało się źródłem światła, wystarczy je ogrzać do odpowiedniej temperatury, jak dzieje się to w przypadku żarówki. Innymi sposobami jest wzbudzenie elektryczne (lampa wyładowcza), odpowiednia reakcja chemiczna ( świetliki ), czy absorpcja promieniowania. Od temperatury rozgrzanego ciała zależy, która barwa światła będzie się charakteryzowała największym natężeniem. W przypadku niższych temperatur, w źródle światła dominuje barwa czerwona, a jeszcze niższych tylko niewidoczna podczerwień. Dla wyższych temperatur barwa niebieska i fioletowa, dla bardzo wysokich ultrafiolet. Światło białe jest emitowane gdy źródło ma temperaturę 6000 0C.

Światło nie tylko pozwala rozjaśniać ciemności, ale także dostarcza organizmom żywym niezbędnej do życia energii. Jak już powiedziano, podstawowym jego źródłem na Ziemi jest Słońce. To dzięki niemu, życie na naszej planecie rozwija się prawidłowo. Światło jest bezpośrednio wykorzystywane przede wszystkim przez rośliny, dla których jest to niezbędny element do przeprowadzania fotosyntezy. W wyniku fotosyntezy rośliny magazynują energie słoneczną w postaci energii wiązań chemicznych. Energia tak przepływa do organizmów żywiących się roślinami, gdzie ulega przemianie na inne formy energii - energię cieplną ciała, energię mechaniczną niezbędną do poruszania się. Światło może także bezpośrednio przekazywać swoją energię ciału ogrzewając je w ten sposób.