Prawo Ampere'a - prawo które określa siłę, z jaką pole magnetyczne o indukcji B wpływa na przewodnik, przez który przepływa prąd o danym natężeniu I: dF = I (dL * B), gdzie dL - element przewodnika, dF - przyczynek siły wpływającej na element dL.

Prawo Archimedesa : Siła wyporu, jaką wywiera ciecz na zanurzone w niej ciało, jest skierowana pionowo w górę, natomiast jej wartość jest wprost proporcjonalna do wartości ciężaru właściwego oraz objętości wypartej cieczy; wartość siły wyporu wywieranej przez ciecz na jakieś ciało jest ograniczona objętością tego ciała.

Prawo Avogadra- główne prawo które tyczy się gazów doskonałych: takie same objętości przeróżnych gazów w identycznej temperaturze oraz ciśnieniu posiadają takie same ilości cząstek.

Prawo Boyle'a-Mariotte'a - jest to jedno z głównych praw gazów - objętość jakiejś masy gazu w stałej temperaturze ulega zmianie odwrotnie proporcjonalnie do ciśnienia.

Prawa Carnota- drugie prawa termodynamiczne:

Pierwsze prawo

Sprawność silnika termodynamicznego jaki pracuje w zgodzie z cyklem Carnota uzależniona jest tylko od temperatur źródła ciepła oraz chłodnicy.

II prawo

Wśród różnych silników cieplnych ogromną możliwą sprawność posiada silnik który działa w zgodzie z cyklem Carnota

Prawo Coulomba Siła oddziaływania 2 ładunków elektrycznych punktowych jest proporcjonalna do ich iloczynu oraz odwrotnie proporcjonalna do bezwzględnej przenikalności elektrycznej ośrodka i do kwadratu ich odległości.

Prawo Curie- prawo które wyrażą zależność podatności magnetycznej c jakiś ciał paramagnetycznych od temperatury: X = C/T gdzie T - temperatura bezwzględna, C-stała która charakteryzuje daną substancję. Prawo Curie nie jest spełnione w niskich temperaturach.

Prawo Daltona- prawo tyczy się gazów, które mówi, iż całkowite ciśnienie mieszanki gazów jest równe sumie ciśnień cząstkowych jakie wywierane są przez pojedyncze składniki tej mieszanki.

Prawo Einsteina. Wszystkim masą m odpowiada zdefiniowana liczba energii równoważnej tej masie oraz która wynosi E = mc2, gdzie c - prędkość światła.

Prawo Faradaya I. Główne prawo elektrolizy

1.Masa produktu jaki zostaje wydzielony na elektrodzie jest proporcjonalna do natężenia prądu i do czasu jego przepływu.

2.Masy produktów które zostają wydzielone na elektrodzie z przeróżnych elektrolitów na skutek prądu o takim samym natężeniu w takim samym czasie są proporcjonalne do równoważników chemicznych tych produktów.

Prawo Ficka- główne prawo dyfuzji, według niego liczba dyfundującej substancji w zdefiniowanych czasie, przez jakąś powierzchnię (prostopadłą do kierunku dyfuzji) jest proporcjonalna do pola powierzchni, gradientu (spadku) stężenia oraz czasu przepływu. Napisane zostało w 1855 przez niemieckiego fizjologa A. Ficka.

Prawa Gay-Lussaca:

1) przy stałym ciśnieniu, objętość gazu jest wprost proporcjonalna do jego temperatury bezwzględnej (przemiana izobaryczna).

2) w stałej objętości ciśnienie gazu jest wprost proporcjonalne do jego temperatury bezwzględnej (przemiana izochoryczna).

3) objętości substratów oraz produktów gazowych reakcji chemicznych, zmierzone w identycznych warunkach zostają w stosunku małej liczb naturalnych (prawo stosunków objętościowych).

II. Główne prawo indukcji elektromagnetycznej

Siła elektromotoryczna indukowana w obwodzie zamkniętym jest proporcjonalna do pochodnej strumienia magnetycznego, która przenika przez ten obwód, względem czasu.

PRAWO GAUSSA- Strumień indukcji pola jaki przechodzi przez zamkniętą powierzchnię ekwipotencjalną jest równy sumie ładunków nagromadzonych w środku tej powierzchni.

Prawo Grahama- prawo które stwierdza, że prędkość dyfuzji gazu jest odwrotnie proporcjonalna do pierwiastka kwadratowego z jego gęstości

Prawo grawitacji - powszechnego ciążenia

Wszystkie punkty materialne przyciągają wszystkie inne punkty materialne z siłą wprost proporcjonalną do iloczynu mas obu punktów, natomiast odwrotnie proporcjonalną do kwadratu ich wzajemnej odległości.

Prawo Haasa - prawo akustyki fizjologicznej które tyczy się wyróżniania dźwięków, mówi ono, iż z 2 dźwięków jakie pochodzą z przeróżnych źródeł A oraz B, jakie docierają do odbiorcy w odstępie czasu mniejszym od dziesięciu ms, usłyszymy tylko dźwięk pierwszy, o ile drugi nie jest głośniejszy od pierwszego o więcej aniżeli dziesięć dB (kiedy jest głośniejszy, wówczas usłyszymy obydwa). Prawo Haasa uwzględnia się gdy projektuje się akustykę sal koncertowych itp. i w ambiofonii. Prawo napisał niemiecki fizyk H. Haas.

Prawo Haüy'ego - prawo wskaźników wymiernych, jedno z głównym praw krystalografii które mówi, iż stosunki długości odcinków odciętych ścianami kryształu da się zawsze pokazać jako stosunki 3 liczb całkowitych: h,k,l, (wskaźniki Millera) i, że jeżeli orientacja kryształu będzie wybrana w zgodzie z zasadami krystalografii, wówczas liczby h,k,l będą względem siebie liczbami pierwszymi. Prawo to napisał (1794) francuski chemik R.J. Haüy.

Prawo Henry'ego- prawo które głosi, iż ułamek molowy xi składnika gazowego rozpuszczonego w płynie (i nie wchodzącego w reakcje z płynem) jest wprost proporcjonalny do ciśnienia cząstkowego pi tego składnika nad roztworem: xi = Ki (T)pi, gdzie Ki (T) jest funkcją temperatury.

Prawo Hoffa van't- prawo które głosi, iż ciśnienie osmotyczne p cząstek substancji rozpuszczonej w roztworach rozcieńczonych (i nie ulegającej dysocjacji albo asocjacji) jest proporcjonalne do stężenia tej substancji oraz temperaturze bezwzględnej: Na podstawie prawa van't Hoffa (oraz pomiaru ciśnienia osmotycznego) da się wyliczyć masy cząsteczkowe koloidów.

Prawo Hooke'a - główne prawo teorii sprężystości

Odkształcenie ciała sprężystego jest wprost proporcjonalne do obciążenia: większa część substancji konstrukcyjnych zachowuje się w zgodzie z tym prawem jedynie do pewnej wartości obciążenia.

Prawo Kapicy - zjawisko liniowego wzrostu oporności właściwej metali w stanie polikrystalicznym razem z wzrostem natężenia pola magnetycznego. Pojawia się w silnych polach magnetycznych.

Prawo Kirchhoffa - obwody elektryczne prądu stałego

1.Suma algebraiczna natężeń prądów w węźle sieci równa się 0.

2.Suma algebraiczna sił elektromotorycznych w obwodzie zamkniętym równa się sumie algebraicznej spadków napięcia spowodowanych przez opór.

Reguła Lenza:

Prąd indukcyjny jaki powstaje w obwodzie posiada cały czas taki kierunek ze przeciwstawia się przyczynie jaka ten prąd spowodowała.

Reguła ta bierze się z zasady zachowania energii

Prawo Maxwella- dla klasycznego (niekwantowego) układu cząsteczek które znajdują się w równowadze termodynamicznej funkcja definiująca rozkład szybkości cząsteczek, czyli ilość cząsteczek dN, dla których wartości bezwzględne szybkości zawarte są w przedziale (v,v+dv), ilość ta jest wyrażona wzorem: gdzie: k - stała Boltzmanna, T - temperatura bezwzględna, N - ilość cząsteczek w układzie, m - masa cząsteczki. Maxwella prawo rozkładu otrzymuje się z rozkładu Maxwella-Boltzmanna przez wycałowanie współrzędnych przestrzennych.

Prawo Moseleya - prawo które opisuje bardzo prostą proporcjonalność między pierwiastkiem z odwrotności długości fali kwantów charakterystycznego promieniowania rentgenowskiego (charakterystyczne promieniowanie) jakiegoś pierwiastka a liczbą atomową Z jakiegoś pierwiastka, przy czym proporcjonalność ta obowiązuje środku jednej, obranej serii (np. K, L, M). Zjawisko zauważył (1913) uczeń E. Rutherforda Harry Gwyn Jeffreys Moseley (1887-1915). Wykrycie prawa Moseleya było przyczyną odnalezienia interpretacji dla Z jako liczby protonów w jądrze atomu (jądro atomowe).

Prawo Nernsta- prawo równowagi fazowej, prawo które głosi, iż dla 2 nie mieszających się, będących w kontakcie oraz zostających ze sobą w równowadze płynów, stosunek stężeń (dokładniej aktywności) 3 składnika, rozpuszczonego we wszystkich z tych płynów, jest stały w konkretnych warunkach temperatury oraz ciśnienia. Stosunek ów zwie się współczynnikiem podziału.

Prawa Newtona

I zasada dynamiki (prawo bezwładności) Jeśli na ciało nie pływają żadne siły zewnętrzne (albo jeśli siły wpływające wzajemnie się znoszą), to ciało zostaje w stanie spoczynku albo przemieszcza się ruchem jednostajnie prostoliniowym.

II zasada dynamiki (ruch, pęd) Zmiana ilości ruchu (zatem pędu) jest proporcjonalna do siły wpływającej oraz zachodzi wzdłuż prostej, na której ta siła wpływa.

III zasada dynamiki (prawo akcji oraz reakcji) Każdemu działaniu towarzyszy równe, ale wprost przeciwne oddziaływanie (albo siły wywoływane wzajemnym oddziaływaniem 2 ciał posiadają taką samą linię działania, są sobie równe oraz odwrotnie skierowane).

Prawo Ohma

Natężenie prądu stałego jest proporcjonalne do całkowitej siły elektromotorycznej w obwodzie zamkniętym albo do różnicy potencjałów pomiędzy końcami części obwodu, który nie zawiera źródeł siły elektromotorycznej.

Prawo odbicia fali

Promień fali padający, promień odbity oraz prostopadła do powierzchni padania leżą w jednej płaszczyźnie, kąt odbicia jest równy kątowi padania (oba są zmierzone od prostopadłej).

ODBICIA ŚWIATŁA

Kąt odbicia światła jest równy kątowi padania, ale promień padający, odbity oraz prosta prostopadła do powierzchni granicznej poprowadzona w punkcie padania są w jednej płaszczyźnie

Prawo załamania fali

Jeśli fala nie ulegnie całkowitemu odbiciu to: załamanie zajdzie ku prostopadłej, jeśli 2 środowisko jest gęstsze, od prostopadłej - kiedy jest ono rzadsze.

Prawo Pascala

Ciśnienie w środku płynu, jaki panuje w równowadze, spowodowane jest wpływaniem sił powierzchniowych, posiada wartość taką samą we wszelkich punktach płynu.

Prawo Plancka- prawo definiujące wysyłanie światła przez ciało doskonale czarne które jest się w jakiejś temperaturze. W zgodzie z nim wysyłanie (oraz absorpcja) światła zachodzi w porcjach (kwantach) o energii hn, gdzie h - stała Plancka, n - częstotliwość fali światła, natomiast zależność zdolności emisyjnej e od częstotliwości fali n oraz temperatury T przedstawia się następującym wzorem (tzw. wzór Plancka): gdzie c - prędkość światła, k - stała Boltzmanna. Prawo zdefiniował M. Planck w 1900. Wprowadzenie koncepcji porcjowanej (skwantowanej) emisji oraz absorpcji światła było istotnym impulsem w stronę rodzenia się fizyki kwantowej. Prawo promieniowania Plancka jest szczególnym przypadkiem rozkładu Bosego-Einsteina.

Prawo Poiseuille'a - prawo które opisuje natężenie Q przepływu laminarnego płynu o współczynniku lepkości dynamicznej r przez kapilarę o długości l oraz promieniu r, na skutek różnicy ciśnień DP. Prawo Poiseuille'a przedstawia się wzorem: Prawo wykrył francuski fizyk J.L. Poiseuille (1799-1869) w 1841.

Prawa Wiena - 2 prawa które opisują promieniowanie cieplne ciał. 1, tzw. prawo przesunięć Wiena, definiuje zmianę ułożenia maksimum rozkładu natężenia promieniowania cieplnego przy zmianie temperatury. 2 prawo Wiena definiuje kształt rozkładu natężenia promieniowania cieplnego w części promieniowania krótkofalowego Obydwa prawa da się wyprowadzić z prawa promieniowania Plancka.

Prawo Raoulta- prawo które tyczy się prężności pary nad roztworem doskonałym w konkretnej temperaturze.

Prawo Stokesa- Stokesa równanie, hydrodynamiczne prawo które opisuje siłę oporu F jaka towarzyszy jednostajnemu ruchowi ciała które jest zanurzone w lepkiej cieczy, prawdziwe w przypadku niewielkich liczb Reynoldsa charakteryzujących przepływ (Re<<1).

ZASADA SUPERPOZYCJI- Natężenie pola elektr. wyprodukowanego przez układ ładunków jest równe sumie geometrycznej natężeń jakie pochodzą od wszystkich ładunków z osobna.

Prawo Webera-Fechnera - empiryczne prawo fizjologii definiujące skalę reakcji ludzkich zmysłów (wzroku, słuchu) na bodźce fizykalne. W zgodzie z tym prawem zmysły reagują na zmianę bodźca o zdefiniowany procent jego aktualnego poziomu (np. wzrok reaguje na wzrost natężenia oświetlenia o 1%). Rezultatem prawa Webera-Fechnera są logarytmiczne skale które służą charakterystyce tych zjawisk fizykalnych, których opis na początku opierał się na subiektywnym odczuciu ich wielkości (bel, fotometryczna skala wielkości gwiazdowych). Prawo zdefiniowane zostało ogólnie przez E.H. Weber, zmatematyzował je G.T. Fechner.

I ZASADA TERMODYNAMIKI

Jest to prawo zachowania energii dla układów termodynamicznych oraz da się je zdefiniować oraz podać w następujący sposób: zmiana energii wewnętrznej układu równa się sumie dostarczonego do układu ciepła oraz pracy.

II ZASADA TERMODYNAMIKI

Układ nie jest w stanie przekazywać ciepła kolejnemu układowi o mniejszej temperaturze bez wprowadzenia zmian w otoczeniu.

Prawo zachowania

Mówi, iż w układzie odosobnionym niektóre wielkości fizyczne nie są w stanie zmienić się w czasie, posiadając cały czas taką samą wartość liczbową. Do najistotniejszych zalicza się:

- prawo zachowania pędu,

-prawo zachowania energii,

ZACHOWANIA ENERGII Zasada, w zgodzie z którą w układzie izolowanym suma energii (energia całkowita) jest wielkością stałą

ZACHOWANIA ENERGII MECHANICZNEJ Zasada, która informuje nas, iż w czasie ruchu ciała bez sił oporu (tarcia, lepkości itp.) jego całkowita energia mechaniczna (zatem suma energii kinetycznej oraz potencjalnej) nie ulega zmianie:

- prawo zachowania masy,

-prawo zachowania momentu pędu

ZACHOWANIA PĘDU Całkowity pęd układu izolowanego ma stałą wartość. Znaczy to, iż zmiana pędu układu jest w stanie zajść jedynie na skutek wpływania sił zewnętrznych

- prawo zachowania ładunku elektrycznego. ZACHOWANIA ŁADUNKU ELEKTRYCZNEGOW układzie ciał izolowanych elektrycznie od otoczenia ładunek elektryczny jest w stanie być przenoszony pomiędzy ciałami układu, ale jego łączna wartość zostaje stała

PRAWO ZACH. ŁADUNKU- Podczas dowolnych procesów jakie zachodzą w izolowanym elektrycznie układzie całkowity ładunek nie może ulec zmianie

- prawo zachowania liczby barionowej,

-prawo zachowania liczby leptonowej,

- prawo zachowania dziwności,

- prawo zachowania izospinu.

Teoria fizyki kwantowej

-utworzona została w latach 20-tych naszego wieku. Oto podstawowe założenia tej teorii:

1. Wszelkie siły tworzą się dzięki wymianie dyskretnych porcji energii, nazywanych kwantami.

W teorii kwantowej światło jest dzielone na niewielkie porcje nazywane fotonami. Fotony zachowują się tak samo jak punktowe cząsteczki. Kiedy 2 elektrony wpadną na siebie, odepchną się nie na skutek zakrzywienia przestrzeni, ale dlatego, iż wymienią między sobą porcje energii - fotony.

2. Przeróżne siły są powodowane przez wymianę przeróżnych kwantów

W niewielkim oddziaływaniach biorą na przykład udział kwanty nazywane cząsteczkami W. Tak samo za oddziaływanie silne, utrzymujące protony oraz neutrony w środku jądra atomowego, jest odpowiedzialna wymiana cząsteczek elementarnych nazywanych mezonami p.

Nie tylko bozony W ale także mezony p odkryto eksperymentalnie przy pomocy akceleratorów.

3. Nigdy nie będziemy w stanie zdefiniować jednocześnie prędkości oraz położenia cząsteczki elementarnej.

Zasada nieoznaczności mówi, iż nigdy nie będziemy pewni, gdzie jest elektron albo jaka jest jego prędkość. Najlepsze, co jesteśmy w stanie zrobić to wyliczyć prawdopodobieństwo, iż elektron pojawi się w konkretnym miejscu z konkretną szybkością.

4. Jest skończone prawdopodobieństwo, iż cząsteczka "przetuneluje", zatem dokona skoku kwantowego, przez nieprzepuszczalne bariery.

1 z prostszych doświadczeń które demonstruje zjawisko tunelowanie kwantowego zaczyna się od ulokowania elektronów w pudełku. Normalnie elektron nie posiada wystarczającej energii, aby przejść przez ścianki pudła. Jeżeli klasyczna fizyka jest poprawna, elektron nigdy go nie opuści. Na podstawie teorii kwantowej jest jednak prawdopodobieństwo, iż fala elektronu rozprzestrzeni się oraz przejdzie przez ścianki pudełka do świata zewnętrznego. Tunelowanie kwantowe jest stosowane w diodzie tunelowej stosowanych w większej części dzisiejszych przyrządów elektronicznych.