Niels Bohr przyszedł na świat w Danii , w 1885 roku. Ojciec Nielsa był profesorem fizjologii na uniwersytecie w Kopenhadze. Na tymże uniwersytecie Niels Bohr podjął studia i obronił dyplom. Swoją edukację kontynuował jednak dalej i w kilka lat później otrzymał tytuł doktora. Początkowo miał rozpocząć prace w Cambridge, jednak ostatecznie przeniósł się do Manchesteru gdzie poznał Rutheforda, który właśnie dokonał odkrycia jądra atomowego. Niels Bohr rozpoczął badania nad atomami i doprowadził do sformułowania pierwszego teoretycznego modelu atomu uwzględniającego ideę kwantów. Koncepcja atomu zakładała ruch elektronów wokół centralnego jądra, tak jak planety krążą wokół Słońca. Uczony założył, że elektrony te zajmują tylko niektóre orbitale. Każdy z tych orbitali ma ściśle określoną energię, która musi być całkowitą wielokrotnością kwantu podstawowego . Nie występują natomiast orbitale o energiach ułamkowych. Tak więc orbitalny moment pędu elektronów jest wielkością skwantowaną .

Elektron absorbując kwant promieniowania elektromagnetycznego może przeskoczyć na orbital o wyższej energii, a przechodząc na orbital zlokalizowany bliżej jądra emituje promieniowanie o energii równej różnicy między dwoma poziomami. Elektron natomiast nie może poruszać się w kierunku jądra poruszając się po torze spiralnym. Dochodziłoby wtedy do emisji energii w postaci widma ciągłego.

Ponadto Bohr założył, że dany orbita może być obsadzony tylko przez określoną liczbę elektronów.

Na podstawie modelu atomu Bohra możliwe było wyjaśnienie określonych linii widma emisyjnego i absorpcyjnego atomów. Okazało się, ze są one związane właśnie z tymi przeskokami elektronowymi.

Jednak równanie opisujące zależności między jasnymi liniami w widmie wodoru udało się sformułować dopiero Balmerowi. Przewidział on również istnienie piątej linii w zakresie widzialnym. Od jego nazwiska te pięć linii nosi nazwę serii Balmera.

Uczony podejrzewał również, że muszą istnieć składowe widma poza zakresem widzialnym, czyli w podczerwieni i nadfiolecie.

Faktycznie zostały one później odkryte i od nazwisk odkrywców noszą nazwy serii: Lymana, Paschena, Bracketta i Funda.

W przypadku atomu wodoru rozróżnienie między seriami jest łatwe. Natomiast w przypadku innych pierwiastków sytuacja jest utrudniona przez nakładanie się na siebie poszczególnych linii.

Model atomu Bohra został w latach dwudziestych ubiegłego wielu zastąpiony przez model w pełni oparty na zasadach mechaniki kwantowej. W jego powstawaniu również brał udział Niels Bohr. Oprócz niego wkład wnieśli naukowcy, na których czele stanął Max Born. Ta interpretacja mechaniki kwantowej nosi nazwę interpretacji kopenhaskiej. Poddano w wątpliwość pewne jej założenia dopiero w latach 80 - tych ubiegłego wieku.

W roku 1912 Bohr powrócił na uniwersytet do Kopenhagi. Został tam wykładowcą. W tym czasie stale dopracowywał swoje teorie.

W roku 1914 uczony ponownie przeprowadził się do Manchesteru, gdzie jako wykładowca przebywał przez dwa lata. Jednak w roku 1916 ulegając namowom władz duńskich powrócił ponownie do Kopenhagi. Tam dwa lata później otwarto instytut fizyki teoretycznej. Niels Bohr stanął na jego czele.

Niels Bohr interesował się również reakcjami rozszczepienia uranu. Zdawał sobie bowiem sprawę jak wielka energia zgromadzona jest w jądrach pierwiastków ciężkich. Na ten temat odbywały się liczne dyskusje, głównie w Stanach Zjednoczonych. Gdy doszło do wybuchu drugiej wojny światowej Niels Bohr uświadomił sobie, że energie jądrową można wykorzystać również przeciw człowiekowi konstruując broń jądrową. W roku 1943 Bohr wraz z rodziną uciekł z Kopenhagi przez Szwecję do Wielkiej Brytanii. Stamtąd Niels Bohr wraz z synem zostali wydelegowani do udziału w projekcie Manhattan. Pod tym kryptonimem kryje się projekt budowy pierwszej bomby jądrowej na terenie Stanów Zjednoczonych. Oprócz Bohra i jego syna w pracach nad projektem brali udział m.in. Enrico Fermi i Richard Feyman .

Po zakończeniu wojny stało się jasne jak wielkie zagrożenie niesie ze sobą bomba jądrowa. Niels Bohr również był tego świadom i dlatego aktywnie włączył się w ruch postulujący kontrolę tej broni. W roku 1955 zorganizował nawet konferencję "Atom dla Pokoju". Miała ona miejsce w Genewie.

Niels Bohr działał również na rzecz wybudowania w Szwajcarii ośrodka pod nazwą CERN czyli europejskiego centrum badań cząstek elementarnych oraz ośrodka badawczego Nordita. Do końca życia aktywnie propagował idee pokojowego wykorzystania energii atomowej. Był pierwszym przewodniczącym komisji energii atomowej w Danii. Niels Bohr zmarł w roku 1962, w Kopenhadze.