Żagary

grupa poetycka należąca do tzw. drugiej awangardy, działająca w Wilnie w latach 1931-1934, której członkowie publikowali na łamach czasopisma "Żagary". Jej najwybitniejszymi przedstawicielami byli: T. Bujnicki, Cz. Miłosz, A. Rymkiewicz, J. Zagórski. Poezja żagarystów w swej warstwie ideowej była wymierzona przeciwko faszyzmowi. Charakterystyczny ton ich wypowiedziom nadawał katastrofizm, związany z narastającym zagrożeniem wybuchem II wojny światowej. Odrzucający artystyczny program Awangardy Krakowskiej, poeci tej grupy odwoływali się do doświadczeń neoklasycyzmu, symbolizmu i natchnionej liryki romantycznej.