zwana też sestyną; strofa sześciowersowa o układzie rymów ababcc. Uprawiana w średniowieczu w literaturze włoskiej i francuskiej, składała się z wersów 11-zgłoskowych. Do poezji polskiej wprowadził ją J. Kochanowski, występowała też powszechnie w utworach oświeceniowych. Ze szczególnym upodobaniem posługiwał się nią J. Słowacki (Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu). W późniejszej poezji była tworzona także z wersów 8-zgłoskowych.
Potrzebujesz pomocy?