tymczasowy organ władzy wykonawczej na wyzwolonych spod okupacji niemieckiej terenach Polski. Powstał 20 VII 1944 r. w Moskwie, a na jego czele stanął Edward Osóbka-Morawski. Stalin zgodził się go utworzyć, gdyż potrzebował, by na zajmowanych właśnie przez Armię Czerwoną wschodnich terenach Polski objął rządy ktoś, kto wykona wszystkie jego rozkazy. PKWN miał być konkurencyjną władzą w stosunku do władzy tworzonej przez Polskie Państwo Podziemne.
Warunkiem utworzenia PKWN i ogłoszenia jego "Manifestu" było podpisanie przez polskich komunistów zgody na uznanie linii Curzona za wschodnią granicę państwa polskiego oraz uznanie najwyższej władzy Stalina na terytorium Polski w sprawach dotyczących prowadzenia operacji wojennych i podporządkowania polskiej ludności radzieckim sądom wojennym.
Po podpisaniu tych porozumień, 27 VII 1944 r. PKWN przeniesiono do Chełma. Ostatecznie komuniści na swoją siedzibę wybrali Lublin - stąd często w historiografii polskiej okres od 27 VII 1944 r. do 28 VI 1945 r. określa się mianem "Polski lubelskiej".
Przy współpracy z Armią Czerwoną i NKWD PKWN bezwzględnie przejmował rządy na terenach opuszczonych już przez Niemców. Przeprowadzono reformę rolną, prowadzono ożywioną propagandę proradziecką, dokonano wymiany pieniądza, a przede wszystkim bezwzględnie mordowano żołnierzy związanych z AK. 31 XII 1944 r. PKWN został przekształcony w Rząd Tymczasowy, natychmiast uznany przez Stalina jako legalny rząd polski.
Potrzebujesz pomocy?
Już uciekasz?
Nie znalazłeś tego, czego szukasz na Bryku?
Jest tutaj pełno osób, które moga Ci pomóc!
Zadaj pytanie i otrzymaj szybką odpowiedź.
