francuski kardynał i mąż stanu, z pochodzenia Włoch. Do Francji przybył ok. 1639 r. sprowadzony przez kardynała Richelieu, który korzystał wcześniej z jego usług w polityce zagranicznej. Mazarini szybko został członkiem Rady Królewskiej Ludwika XIII i ojcem chrzestnym Ludwika XIV (zajmował się jego wychowywaniem). Po śmierci Richelieu został pierwszym ministrem na dworze króla.
Był człowiekiem bardzo inteligentnym i nieugiętym, urodzonym dyplomatą, który doskonale kontynuował rozpoczętą przez swego poprzednika budowę absolutyzmu francuskiego. W latach 1648-49 złamał tzw. frondę, czyli antyabsolutystyczną opozycję zapoczątkowaną przez parlament paryski. Buntownicy domagali się zniesienia nowych podatków i zmian ustrojowych we Francji. W 1653 r. Mazarin stłumił też opozycję arystokratyczną kierowaną przez książąt de Condé, de Beaufort i kardynała de Retz (tzw. fronda książąt). W 1658 r. doprowadził do zwycięstwa w wojnie z Hiszpanią, w wyniku którego Francja uzyskała kilka nowych prowincji (Roussillon, Artois, część Flandrii i Luksemburg).
Dzięki tzw. klauzuli matrymonialnej podpisanej w traktacie pokojowym z 1659 r. Mazarin doprowadził do ślubu Ludwika XIV z infantką hiszpańską Marią Teresą (1660 r.), co pozwalało Burbonom na przejęcie tronu hiszpańskiego po ewentualnym wygaśnięciu hiszpańskiej linii Habsburgów. Mazarini zmarł w marcu 1661 r. po dwóch miesiącach niedomagania, ale wcześniej zdołał wyuczyć Ludwika XIV trudnej sztuki rządzenia.
Potrzebujesz pomocy?
Już uciekasz?
Nie znalazłeś tego, czego szukasz na Bryku?
Jest tutaj pełno osób, które moga Ci pomóc!
Zadaj pytanie i otrzymaj szybką odpowiedź.
