Imperium brytyjskie – około 33,2 miliony kilometrów kwadratowych

Wielka Brytania za panowania Jerzego V, w szczytowym momencie, posiadała ziemie na niemal każdym kontynencie. W 1938 Imperium zamieszkiwało około 20 proc. ogólnej populacji globu. Dzięki rozległości kolonii brytyjskich język angielski jest obecnie urzędowym np. w Australii i USA oraz uznawany jest za międzynarodowy.

Za początek istnienia supermocarstwa uznać można przełom XVI i XVII wieku, a utrata ostatniej, ważnej kolonii to dopiero 1997 rok poprzez oddanie Hongkongu Chinom. Brytyjczycy nadal posiadają zależne od siebie tereny, takie jak np. Gibraltar u ujścia Morza Śródziemnego. 

800px-British_colonies_1763-76_shepherd1923
Mapa kolonii brytyjskich w Ameryce Północnej w latach 1763–1776

Imperium mongolskie – około 33 miliony kilometrów kwadratowych

Kubilaj-chan, wnuk Czyngis-chana, w XIII wieku władał większą częścią Azji oraz częścią Europy. Jego państwo rozciągało się od dalekich zakątków Chin, aż do połowy obecnego terytorium Polski! Wenecki podróżnik Marco Polo po powrocie z wyprawy do Chin utrzymywał, że system administracyjny Imperium działał zdecydowanie sprawniej niżeli europejskie, mimo ogromnej rozległości terytorialnej. Z zebranych danych wynika, że państwo zamieszkiwało około 25 proc. populacji świata. Walka o władzę między braćmi Kubilaj-chana, która wynikła po jego śmierci, doprowadziły do rozpadu imperium w 1260 roku.