Sieć bezprzewodowa - jest ostatnio coraz popularniejszym sposobem na łączenie komputerów ze sobą. Wiąże się to przede wszystkim z elastycznością, szybkością wykonania całej infrastruktury jak i taniejącym sprzętem bezprzewodowym.

Historia sieci bezprzewodowych jest stosunkowo krótka, gdyż zaczęła się nieco ponad pięćdziesiąt lat temu. Podczas II wojny światowej, w armii Stanów Zjednoczonych po raz pierwszy wykorzystano sygnał radiowy do transmisji danych. Jednocześnie opracowano technologię, która pozwoliła szyfrować przesyłane dane aby zwiększyć ich bezpieczeństwo. Rozwiązanie to, było powszechnie stosowane w kampaniach USA i aliantów podczas działań wojennych. Po wojnie, rozwiązaniem tym, zainteresowały się środowiska naukowo - badawcze Uniwersytetu Hawajskiego. Stworzona tam pierwszą sieć radiową, przesyłającą dane w sposób pakietowy. Twór został nazwany ALOHNET i był pierwszą siecią radiową WLAN (ang. Wireless Local Area Network). Sieć łączyła ze sobą siedem komputerów, które wykorzystywały topologię gwiazdy dwukierunkowej.

Rozwiązania sieciowe z minionego okresu, to przede wszystkim sieci LAN oparte na połączeniach kablowych. Jednak z oczywistych i coraz wyraźniej dostrzeganych względów, takie rozwiązania są kłopotliwe i w konfrontacji z możliwością połączeń bezprzewodowych, powoli wycofywane z powszechnego użycia. Cały problem tkwi w skalowalności sieci i możliwości podłączania dodatkowych, a często odległych maszyn. W tradycyjnym rozwiązaniu, należało by do takiego komputera poprowadzić nowy kabel, a w przypadku jego ponad normatywnej odległości, dodatkowe wzmacniacze sygnału. W skrajnym przypadku, należało by jeszcze zastosować dodatkowy przełącznik (swich lub hub), co dodatkowo zwiększa koszty. Innym ograniczeniem połączeń kablowych jest np.: unieruchomienie komputerów mobilnych, jak również kłopotliwe staje się przenoszenie zwykłych komputerów do innego pomieszczenia. W takich przypadkach, dużo wygodniejsze, efektywniejsze i coraz tańsze staje się stosowanie sprzętu do tworzenia sieci bezprzewodowych, opierających swe działanie na wykorzystaniu fal radiowych.

Infrastruktura

Analogicznie do hub'a lub swich'a w sieciach przewodowych, centralnym (podstawowym) elementem sieci radiowych jest ACCES POINT (punkt dostępowy). Jest on odpowiedzialny za wytworzenie wokół siebie pola (sieci), aby możliwa była komunikacja pomiędzy komputerami. Do jednego punktu dostępowego można podpiąć dowolną ilość komputerów (ale w praktyce jest to ilość wskazana przez producenta urządzenia), a w celu rozbudowy zasięgu, stosuje się dodatkowe urządzenia i l lokalizuje tak, aby ich pola zasięgu zachodziły na siebie i tworzyły szczelne pole. Takie rozwiązanie zapewni roaming (podobnie jak w sieci telefonii komórkowej), czyli swobodny dostęp z każdego miejsca działania danej sieci. Od strony komputera, taka sieć jest rozpoznawana jak zwykły Ethernet.

Stosując sieci bezprzewodowe, możemy w pełni wykorzystać możliwości mobilne naszego notebooka, wyposażonego w kartę sieciową na złączu PCMCIA. "Uwalniając go" od kabla, mamy całkowitą swobodę w przemieszczaniu się po np.: biurze, zakładzie, czy całym terenie firmy (na tyle na ile pozwala nam infrastruktura sieci) nie tracąc łączności z resztą sieci. Kwestię bezpieczeństwa rozwiązuje zastosowanie zaawansowanych technik zabezpieczeń, jak dla przykładu modulacja sygnału. Podstawowym środkiem bezpieczeństwa jest tzw. frequency hoping - inaczej mówiąc stworzenie i przełączanie pomiędzy użytkowymi częstotliwościami nośnymi. Oczywiście przesyłane dane są dodatkowo poddawane szyfrowaniu.

Te czynniki mają więc decydujący wpływ na szerokość stosowania w różnych dziedzinach, jak chociażby w udostępnianiu połączenia internetowego, komunikacji pomiędzy dwoma sieciami kablowymi, medycynie, handlu, produkcji i na wielu innych płaszczyznach. Sieci radiowe, w sposób elastyczny umożliwiają łączność między komputerami (sieciami), i zostały pomyślane raczej jako uzupełnienie lub alternatywa dla tradycyjnych łącz przewodowych, a nie jako ich następnik.

Działanie sieci bezprzewodowych, opiera się na przesłaniu danych za pomocą fal radiowych, jako medium wykorzystując ziemską atmosferę. To sprawia, że taki rodzaj łącza, daje użytkownikowi możliwość mobilnego przesyłania i odbierania danych.

Bezprzewodowe przesyłanie danych, odbywać się może na kilka sposobów, i do tego celu mogą zostać wykorzystane różne media transmisyjne. Powszechnie do tego celu są wykorzystywane:

  • fale radiowe
  • fale podczerwone
  • światło laserowe.

Jak się można domyśleć, najkosztowniejsze są urządzenia działające na zasadzie światła laserowego. Znajdują one zastosowanie w przesyłaniu danych na duże odległości. Sposób działania opiera się emisji promieni lasera przez diodę z jednej strony i odbiór przez drugą stronę. Jednak koszty sprawiają, że rozwiązania opierające się na świetle lasera i falach podczerwonych są rzadko stosowane. W ich miejsce w powszechnym użyciu są znacznie tańsze urządzenia, przesyłające dane za pomocą fal radiowych. O powodzeniu tych urządzeń decyduje przede wszystkim cena.

Sprzęt ten pracuje najczęściej w paśmie 2,4GHz, z prędkością transmisji wynoszącą ok. 22Mb/s. Jednakże fakt, że w tym samym paśmie pracuje coraz więcej urządzeń, które w sposób bezpośredni mogą niekorzystnie wpływać na przepustowość i bezproblemowość transmisji sprawił, że stosuje się równocześnie pasmo 5,3GHz (dające prędkość w okolicach 54 Mb/s), w celu eliminacji tych niekorzystnych zjawisk.

Wiele pozytywnych cech wpływa na efektywność i atrakcyjność sieci bezprzewodowych. Mogą one jednakowo byś rozszerzeniem lub alternatywą dla sieci kablowych LAN. Mają one bardzo zbliżone wydajności co tradycyjne sieci, i jednocześnie są pozbawione podstawowego ograniczenia jakim jest kabel. Spotykane topologie, to zarówno proste peer-to-peer, jak również skomplikowane sieci dające możliwość roamingu i rozprowadzania danych. Oprócz oczywistej mobilności użytkowników sieci, istnieje również mobilność całej sieci z miejsca na miejsce, razem z pracownikami i wszystkimi gromadzonymi przez nich zasobami.