sternizm

zespół tendencji, które po raz pierwszy ujawniły się w twórczości XVIII-wiecznego pisarza angielskiego, L. Sterne'a, autora powieści Podróż sentymentalna, Tristram Shandy. Tendencje te rozpowszechniły się w literaturze europejskiej w XVIII i XIX wieku. Należą do nich:

• obecność wszechwiedzącego narratora prowadzącego narrację w pierwszej osobie i manifestującego swoją obecność;
• plan fabularny traktowany jako pretekst do wypowiedzi narratora;
• traktowanie czucia jako naturalnej dyspozycji psychicznej człowieka, a jednocześnie ukazywanie czucia jako pozy moralno-emocjonalnej.

Sternizm w literaturze polskiej występował w powiązaniu z sentymentalizmem. Jego pierwiastki można dostrzec w twórczości F. Karpińskiego, M. Wirtemberskiej, a także we wczesnych utworach filomatów.